அன்புள்ள ஆசிரியர்களே… ஒரு நிமிடம் சிந்தியுங்கள்! 🌷

🌷 அன்புள்ள ஆசிரியர்களே… ஒரு நிமிடம் சிந்தியுங்கள்! 🌷

⏳ காலம் மாறிவிட்டது…

👨‍🎓 மாணவர்களின் உலகமும் மாறிவிட்டது.

📱 சமூக ஊடகங்கள், WhatsApp, சட்ட விழிப்புணர்வு, பெற்றோரின் எதிர்பார்ப்புகள் என அனைத்தும் நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வருகின்றன.

“எனது நோக்கம் நல்லது” என்பது மட்டும் ஆசிரியருக்குப் போதுமான பாதுகாப்பாக இருக்காது.

⚠️ நல்லெண்ணத்துடன் செய்யப்படும் செயல்கூட தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படலாம்.

🔹 ஒரு வார்த்தை தவறாக எடுத்துக்கொள்ளப்படலாம்.

🔹 தனிப்பட்ட சந்திப்பு சந்தேகத்தை ஏற்படுத்தலாம்.

🔹 Private Message பின்னர் வேறொரு அர்த்தத்தில் பார்க்கப்படலாம்.

🔹 பல ஆண்டுகளில் கட்டியெழுப்பிய நற்பெயர் ஒரு சிறிய கவனக்குறைவால் பாதிக்கப்படலாம்.

━━━━━━━━━━━━━━━

👨‍🏫 ஆசிரியரே… சில எல்லைகளை ஒருபோதும் கடக்காதீர்கள்!

━━━━━━━━━━━━━━━

🚪 1. தனிமையைத் தவிருங்கள்

மாணவருடன் தேவையற்ற தனிமையான சூழலை உருவாக்காதீர்கள். தேவையான உரையாடல்களைக் கூட முடிந்தவரை வெளிப்படையான இடத்தில் மேற்கொள்ளுங்கள்.

👥 2. வெளிப்படைத்தன்மையைப் பேணுங்கள்

முக்கியமான ஆலோசனை அல்லது உரையாடல் தேவைப்பட்டால், சாத்தியமான இடங்களில் மூன்றாவது நபரின் இருப்பை உறுதி செய்யுங்கள்.

🤝 3. தொழில்முறை எல்லைகளைப் பேணுங்கள்

ஆசிரியர்–மாணவர் உறவு என்பது நம்பிக்கை மற்றும் பொறுப்பு சார்ந்தது. தேவையற்ற தனிப்பட்ட நெருக்கத்தைத் தவிருங்கள்.

📱 4. டிஜிட்டல் தொடர்பிலும் எச்சரிக்கை

WhatsApp, Messenger, Social Media போன்றவற்றில் மாணவர்களுடன் தொடர்பு கொள்ளும்போது பள்ளி விதிமுறைகள் மற்றும் தொழில்முறை நடைமுறைகளைப் பின்பற்றுங்கள்.

⚖️ 5. ஒழுக்க நடவடிக்கையில் கட்டுப்பாடு

மாணவர் தவறு செய்தால் கோபத்தின் அடிப்படையில் செயல்படாதீர்கள்.

School Rules + Child Protection Procedures + Professional Ethics ஆகியவற்றுக்கு அமைவாகவே நடவடிக்கை எடுங்கள்.

📋 6. உணர்ச்சிக்கு பதிலாக நடைமுறை

“நான் அவனை/அவளை திருத்தவே செய்தேன்” என்ற நல்ல நோக்கம் இருந்தாலும், நடைமுறை தவறாக இருந்தால் பிரச்சினை உருவாகலாம்.

━━━━━━━━━━━━━━━

👨‍🏫 குறிப்பாக ஆண் ஆசிரியர்களுக்கு…

━━━━━━━━━━━━━━━

இது ஆண் ஆசிரியர்களை மட்டும் குறிவைக்கும் எச்சரிக்கை அல்ல. அனைத்து ஆசிரியர்களுக்கும் பொருந்தும் தொழில்முறை பாதுகாப்பு அறிவுரை.

ஆனால், எதிர்பாலின மாணவர்களுடன் தொடர்பு கொள்ளும்போது:

🔹 Professional Distance

🔹 Transparency

🔹 Accountability

ஆகியவற்றை கூடுதல் கவனத்துடன் கடைப்பிடிப்பது ஆசிரியருக்கும் மாணவருக்கும் பாதுகாப்பானது.

💡 நினைவில் கொள்ளுங்கள்…

❝ நீங்கள் தவறு செய்யாமல் இருப்பது மட்டும் போதாது;

நீங்கள் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படாத வகையிலும் நடந்துகொள்ள வேண்டும். ❞

👨‍🏫 நீங்கள் ஒரு ஆசிரியர்.

🧭 நீங்கள் ஒரு வழிகாட்டி.

🌟 நீங்கள் ஒரு முன்மாதிரி.

ஆனால்…

❤️ நீங்களும் ஒரு மனிதர்தான்.

எனவே,

🛡️ மாணவர்களின் பாதுகாப்பை மட்டும் கவனிக்காதீர்கள்;

🛡️ உங்கள் தொழில்முறை பாதுகாப்பையும்,

⭐ நற்பெயரையும்,

🧘 மன அமைதியையும் பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்.

🌱 ஒரு மாணவனைப் பாதுகாக்கும் முயற்சி,

உங்களையே பாதுகாப்பற்ற சூழ்நிலையில் நிறுத்திவிடாதபடி கவனமாக இருங்கள்.

━━━━━━━━━━━━━━━

🌟 நல்ல ஆசிரியராக இருப்பது என்பது பாடத்தை மட்டும் கற்பிப்பதல்ல…

எல்லைகளை அறிந்து,

பொறுப்புடன்,

வெளிப்படையாக,

ஒழுக்கத்துடன்

நடப்பதும்கூட ஆகும்.

🛡️ நல்லெண்ணம் உங்கள் நோக்கமாக இருக்கட்டும்…

💼 தொழில்முறை ஒழுக்கம் உங்கள் கவசமாக இருக்கட்டும்!

🌷 அனைத்து ஆசிரியர்களுக்கும் அன்பான விழிப்புணர்வு பகிர்வு. 🌷

A.I ஆல் ஏற்படப் போகும் தண்ணீர் பஞ்சம்

சமூக வலைத்தளங்களை திறந்தால் போதும், இன்ஸ்டாகிராம் மற்றும் பேஸ்புக் பக்கங்கள் முழுவதும் 80-களில் வாழ்ந்ததைப் போன்ற Vintage புகைப்படங்களால் நிரம்பி வழிகின்றன. 

Gen-Z முதல் Millennial வரை அனைவரையும் அடிமைப்படுத்தியுள்ள இந்த AI 80s Trend, வெறும் ஒரு நொடிப் பொழுதில் நம்மை கடந்த காலத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறது. 

கண்ணுக்கு மிகவும் அழகாகவும் வித்த்தியாசமாகவும் தெரியும் இந்த மாயாஜாலத் தோற்றத்திற்குப் பின்னால், நமது பூமி எதிர்கொள்ளப் போகும் மாபெரும் சுற்றுச்சூழல் அதிர்ச்சி மறைந்துள்ளது பலரும் அறியாத சோகம்.

செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) என்பது வெறும் டிஜிட்டல் திரையில் இயங்கும் மென்பொருள் மட்டுமல்ல. அதன் பின்னணியில் சக்திவாய்ந்த தரவு மையங்கள் (Data Centers), அதிவேக கணினி சிப்கள் (Chips) மற்றும் பிரம்மாண்ட குளிரூட்டும் அமைப்புகள் என ஒரு மாபெரும் இயற்பியல் கட்டமைப்பு இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. 

நாம் பதிவேற்றும் ஒவ்வொரு புகைப்படமும் இந்த இயந்திரங்களின் மூலமே Vintage  வடிவமாக மாற்றப்படுகிறது.

2030-ஆம் ஆண்டிற்குள் Al பயன்பாட்டிற்கான தரவு மையங்களின் தண்ணீர் தேவை, சுமார் 130 கோடி இந்திய மக்கள் பயன்படுத்தும் தண்ணீரின் அளவை மிஞ்சிவிடும்.

இது ஐக்கிய நாடுகளின் நீர், சுற்றுச்சூழல் மற்றும் ஆரோக்கியத்திற்கான பல்கலைக்கழக நிறுவனம் (UNU-INWEH) வெளியிட்டுள்ள அதிர்ச்சி எச்சரிக்கையாகும். 

தரவு மையங்களில் தொடர்ச்சியாக இயங்கும் கணினிகள் வெளியிடும் வெப்பத்தைத் தணிக்க, தினமும் கோடிக்கணடோக்கான லிட்டர் தண்ணீர் குளிரூட்டும் அமைப்புகளுக்கு அவசியமாகிறது. 

இது கண்களுக்குத் தெரியாத மறைமுக நீர் நுகர்வை அதிகரித்து, உலகளாவிய நீர்த் தட்டுப்பாட்டை உருவாக்கும்.

Carnegie Mellon பல்கலைக்கழகம் மற்றும் hacking base நிறுவனம் மேற்கொண்ட ஆய்வின்படி, ஒரு AI படத்தை உருவாக்க 0.01 முதல் 0.29 கிலோவாட் மின்சாரம் செலவாகிறது. 

உலகளவில் கோடிக்கணக்கான மக்கள் ஒரே நேரத்தில் இந்த மோகத்தில் மூழ்கிப் படங்களை உருவாக்கும் போது, மின்சார நுகர்வு பல மடங்கு அதிகரிக்கிறது. 

அமெரிக்காவின் MIT ஆய்வும், இந்தத் தரவு மையங்களின் மின்சாரத் தேவை மிகக் குறுகிய காலத்திலேயே இரட்டிப்பாகியுள்ளதாக பகீர் செய்தியை கிளப்பியுள்ளது.

ஒரு சில நொடிப் பொழுதுகளில் கிடைக்கும் டிஜிட்டல் மகிழ்ச்சிக்காக, நமது எதிர்கால சந்ததியின் நீராதாதாரத்தையும் பூமியின் சுற்றுச்சூழலையும் பணயம் வைப்பது எந்த விதத்தில் நியாயம்? 

AI தொழில்நுட்பம் என்பது மனித குலத்தின் வளர்ச்சிக்குத் தேவைதான், ஆனால், அதன் விபரீத விளைவுகளை உணர்ந்து விழிப்புணர்வுடன் பயன்படுத்துவதே காலத்தின் கட்டாயம்.

சமூக வலைத்தளங்களின் மாய வித்தையில் சிக்கி, சில நொடிப் பொழுதுகளில் கிடைக்கக்கூடிய டிஜிட்டல் புகழுக்கும் மகிழ்ச்சிக்கும் வீணாப்போன நாலு லைக்கிற்கும் அடிமையாகிவிட்ட மனித குலம், தனக்கு உயிர் தந்து கொண்டிருக்கும் பூமியையே மெல்லக் கொன்று கொண்டிருக்கிறது. 

தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியின் உச்சத்தில் இருக்கும் நாம், இயற்கையைச் சூறையாடும் இந்தத் திளைப்பு நமது எதிர்கால சந்ததிக்கான மரணப் படுகையை நாமே தோண்டுவதற்குச் சமம். 

சுயநலத்தின் வாசலில் நிற்கும் இந்த ஆபத்தான போக்கு மாறாவிட்டால், நவீன மனிதனின் முடிவு இயற்கையின் கோரத் தாண்டவத்தில்தான் முடியும் என்பது மறுக்க முடியாத கசப்பான உண்மை!

நன்றி பகிர்வு பதிவு.

எப்படித்தான் கழிந்தது என் காலங்கள்?

எப்படித்தான் கழிந்தது என் காலங்கள்?

இந்த நீண்ட பயணம், 

எனக்குத் தெரியவே இல்லை ! 

என்ன பெற்றேன் ?

என்ன இழந்தேன் ?

ஏன் இழந்தேன் ?

எனக்குத் தெரியவே இல்லை ! 

கடந்தது சிறு பிராயம், 

போயே போனது இளமை.

முதுமை எப்போது வந்து சேர்ந்தது 

எனக்குத் தெரியவே இல்லை ! 

நேற்று வரை மகனாக இருந்தேன்,

எப்போது மாமனார் ஆனேன் ?

எனக்குத் தெரியவே இல்லை ! 

தகப்பனாய் இருந்த நான் 

எப்போது தாத்தாவாகவும், பாட்டனாகவும் மாறினேன் ?

எனக்குத் தெரியவே இல்லை ! 

ஒருவர் சொல்கிறார்,

'அவருக்கு வயசாகிடுச்சு' என்று,

இன்னொருவர் சொல்கிறார், 

' அவர் இன்னும் கெத்துதான்' என்று !

இதில் எதுதான் உண்மை ?

எனக்குத் தெரியவே இல்லை ! 

முதலில் பெற்றோர் பேச்சைக் கேட்டேன்,

அப்புறம் மனைவி பேச்சைக் கேட்டேன்,

அப்புறம் பிள்ளைகள் பேச்சைக் கேட்டேன்,

என் பேச்சை நான் எப்போதுதான் பேசினேன் ?

எனக்குத் தெரியவே இல்லை ! 

மனைவி சொல்கிறாள், 

'இப்போதாவது புரிந்து கொள்ளுங்கள் ' என்று.

என்ன புரிந்து கொள்வது ?

என்ன புரியாமல் போனது ?

ஏனோ தெரியவில்லை,

எனக்குத் தெரியவே இல்லை! 

நெஞ்சம் சொல்கிறது, 

' நான் இன்னும் வாலிபன் ' என்று,

வயதோ சொல்கிறது, ' நீ ஒரு ஏமாளி ' என்று,

இந்தக் குழப்பத்திலேயே 

எப்போது என் முட்டிகள் தேய்ந்து போயின ?

எனக்குத் தெரியவே இல்லை ! 

நரைத்துப்போன தலைமுடி, 

தொங்கிப் போன கன்னங்கள்,

மூக்கின் மேல் கண்ணாடி ...

எப்போது மாறியது என் முகம் ?

எனக்குத் தெரியவே இல்லை ! 

காலம் மாறியது, 

நானும் மாறினேன்,

மாறிப்போனது 

என் நண்பர்கள் கூட்டமும் !

எத்தனை பேர் விடுபட்டனர் ?

எத்தனை பேர் மிச்சமிருக்கின்றனர் ?

எனக்குத் தெரியவே இல்லை! 

நேற்று வரை 

நண்பர்களுடன் அரட்டையடித்துக் கொண்டிருந்தேன் !

எப்போது  'முதியோர்' வரிசையில் வந்து நின்றேன்?

எனக்குத் தெரியவே இல்லை ! 

மருமகள், மருமகன், 

பேரன், பேத்திகள்

என மகிழ்ச்சி பொங்கியது.

ஆனால் இந்த ஏழை வாழ்க்கையின் 

உதடுகள் எப்போது புன்னகைத்தன ?

எனக்குத் தெரியவே இல்லை 

மனம் குளிர வாழுங்கள் 

அன்பு நண்பர்களே ;

அப்புறம் வருத்தப்பட்டுச் 

சொல்லாதீர்கள்.

முழு வாழ்க்கையும் 

எப்போது கடந்து போனது ? என்று.

' எனக்குத் தெரியவே இல்லையே ! ' என்று.

நன்றி பகிர்வு பதிவு

Gen z என்ற மாயை...

இவ்வாரம் ஆனந்த விகடன் 'Bro... கொஞ்சம் கேளுங்க' பகுதியில், Gen Z மத்தியில் பரவிக் கிடக்கும் வன்முறை குறித்து எழுதி இருந்தேன். சென்ற அத்தியாயங்களைவிட இதற்கு நல்ல வரவேற்பு கிடைத்தது.

அதிலிருந்து சில வரிகள்...

* வண்ண மயமான லன்ச் பாக்ஸ் மற்றும் அழகாக ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட பென்சில்களுடன் பள்ளிப் பையை சுமந்து செல்லும் மாணவர்களை இனி நாம் பார்க்க மாட்டோமா என்கிற அச்சத்தை உண்டுபண்ணுகிறது ஆங்காங்கே நடக்கும் சம்பவங்கள்.

* திரைப்படங்கள் மட்டுமல்லாமல் ஓடிடி தொடர்கள், குறும்படங்கள், ரீல்ஸ்கள், வீடியோ கேம்கள் என பார்க்கும் எல்லா இடங்களிலும் வன்முறை நிறைந்திருப்பதால் மூளையின் அடுக்குகளில் எளிதாக சேர்ந்துவிடுகிறது வன்முறை.

* வன்முறை நிறைந்த மாணவனைக் கையாள்வது என்பது, இரு பக்கமும் கூர்மையான கத்தியை பிடிப்பது போன்று ஆபத்தானது. இருவரில் யார் உணர்ச்சிவசப்பட்டாலும் ஒருவருடைய கையை அது கிழித்துவிடும். எனவே இதுபோன்ற மாணவர்களை கவனமாகக் கையாளுதல் அவசியம்.

* நான் புதுக்கோட்டையில் சிலகாலம் பணியாற்றினேன். ஒருமுறை சிறைவாசிகளுக்கு மனநலம் தொடர்பான பயிற்சி வகுப்பு எடுக்க, புதுக்கோட்டை மாவட்ட சிறைச்சாலைக்குச் சென்றிருந்தேன். வெவ்வேறு வயது கொண்ட சிறைவாசிகள் அங்கே வரிசையாக அமர்ந்திருந்தனர். அதில் சுமார் பதினெட்டு வயதான மாணவன் ஒருவன் என் கவனத்தை ஈர்த்தான். காரணம், அவனுடைய கையில் இருந்த புத்தகம். 

அது, ரஷ்ய எழுத்தாளர் தஸ்தயேவஸ்கியின் 'குற்றமும் தண்டனையும் (Crime and Punishment)'.

'ஏன் இந்தப் புத்தகத்த படிக்க தேர்வு செஞ்சீங்க தம்பி?' என்றேன்.

'நான் செலக்ட் பண்ணல சார். நான் ஆர்வமா புத்தகம் வாசிக்கிறதப் பாத்துட்டு இங்க இருக்கற போலீஸ் ஒருத்தரு படிக்கச் சொல்லி கொடுத்தாரு. எங்களுக்கு லைப்ரரி இருக்கு. அங்க எல்லா புத்தகங்களும் இருக்கு...' என்றான்.

மேலும் இப்படிச் சொல்லி முடித்தான்.

'ஆறுமாசத்துக்கு முன்ன அவசரப்பட்டு ஒரு கொலை பண்ணிட்டேன் சார். இந்த புக்க அதுக்கு முன்னாடியே படிச்சு இருந்தா, சத்தியமா அத பண்ணிருக்க மாட்டேன்...' 

அந்த மாணவன் சிறையினுள் வரும்போது என்ன மனநிலையுடன் இருந்தான் என்பது எனக்குத் தெரியாது. ஆனால், வெளியே போகும்போது முற்றிலும்‌ பக்குவப்பட்ட மனிதனாக செல்வான் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

* ஒரு நூலகம் திறக்கப்படும் போது, ஆயிரக்கணக்கான சிறைச்சாலைகள் மூடப்படுகின்றன என்றார் விக்டர் ஹியூகோ. அதை உண்மையில் நான் உணர்ந்த தருணம் அது.

* நாளைய பொழுதை ஆளப்போகும் பிஞ்சு கைகளிடமிருந்து கத்தியைப் பிடுங்கி புத்தகத்தைக் கொடுங்கள். ஏனெனில், புத்தகம் வெறும் காகிதம் மட்டுமல்ல; வன்முறையை ஒழிக்கும் மந்திரக் கோல்.

அடுத்தவாரம் (நாளை) வெளியாகும் தொடரில் Gen Z பயன்படுத்தும் சொற்கள் பற்றி எழுதியிருக்கிறேன்.

பகிர்வு பதிவு

கணிதம் கற்கண்டா கண்ணாடி துண்டா...

மு.ஜெயராஜ்,

கணித ஆசிரியர்

 தலைமையாசிரியர்

அரசு உயர்நிலைப்பள்ளி,

நாகமங்கலம்.

கணிதப் பாடம் கற்கண்டா கண்ணாடித் துண்டா?!!

கணக்கு வாத்தியார் பி டி பீரியடை கடன் வாங்கி விடுகிறார்!!

கணக்கு வாத்தியார் எம் ஐ பீரியடை எடுத்துக் கொள்கிறார்!!

கணக்கு வாத்தியார் பசங்களை விளையாட அனுமதிப்பது இல்லை!!

இதெல்லாம் சமீப காலங்களாக சமூக வலைதளங்களில் கணித ஆசிரியர்களை நோக்கி மீம்கள் வடிவில் எய்யப்படும் புகார் அம்புகள். சமீபத்தில் மாண்புமிகு பள்ளிக்கல்வித்துறை அமைச்சர் அன்பில் மகேஷ் பொய்யாமொழி அவர்கள் கூட கணித ஆசிரியர்களை நோக்கி வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளார் "விளையாட்டு பீரியட் விளையாட்டுக்காக மட்டுமே கணிதம் உட்பட யாரும் கடன் வாங்க கூடாது"

ஆனால் கணித ஆசிரியர்களின் வேதனை யாருக்கும் புரிவதில்லை.

90 களில் இருந்த கணித பாட புத்தக உள்ளடக்கத்தையும் இப்போது இருக்கும் கணித பாட புத்தக உள்ளடக்கத்தையும் ஒப்பிட்டு பாருங்கள் எவ்வளவு தூரம் உள்ளடக்கத்தை  திணித்து உள்ளோம் என்பது புரியும்.

நான் பள்ளி படித்த காலங்களில் பாட அறிமுகம் எடுத்துக்காட்டு இவற்றை படித்துவிட்டு பயிற்சியில் உள்ள கணக்குகளை தானாகவே முயன்று போடும் அளவுக்கு எளிமையாக இருந்தது. ஐந்து கணக்குகள் எடுத்துக்காட்டில் இருக்குமானால் அதே ஐந்து கணக்குகளின் அடியொட்டியே பயிற்சியிலும் இருக்கும் எனவே எடுத்துக்காட்டு கணக்குகள் போட்டோம் என்றால் பயிற்சி கணக்கு எளிதாக போட்டுவிடலாம்.

ஆனால் இப்போது பாட அறிமுகம் , ஒரு ஐந்து விதமான எடுத்துக்காட்டு கணக்குகள் இருக்கும் ஆனால் பயிற்சியில் உள்ள கணக்கு முற்றிலும் வேறு விதமாக இருக்கும்.

எனவே எடுத்துக்காட்டில் போட்ட அனுபவத்தை வைத்து பயிற்சி கணக்கை போட இயலாத சூழல். ஆக, எடுத்துக்காட்டு கணக்குகளையும்  பயிற்சியில் உள்ள கணக்குகளையும்  ஆசிரியரே மாணவர்களுக்கு நடத்தியாக வேண்டிய சூழல்.

கணித பாட புத்தக வடிவமைப்பின் அடிப்படை இரண்டு விஷயங்களை கணக்கில் கொண்டு உருவாக்கப்படும்.

தம் அன்றாட வாழ்வில் பயன்படும் விஷயங்களை தீர்க்க உதவும் கணக்குகள் மற்றும் மேல் வகுப்பில் வரக்கூடிய அறிவியல் மற்றும் கணிதம் சார்ந்த விஷயங்களுக்கான அடிப்படை கூறுகளை உள்ளடக்கிய கணக்குகள். இந்த அடிப்படையில் அமைந்தாலே புத்தகத்தின் உள்ளடக்கம் மாணவர்கள் ஆவலோடு முயலும் வகையில் அமையும்.

IIT JEE, NEET போன்ற தேசிய நுழைவு தேர்வுகளின் சிலபசை உள்ளடக்கும் விதமாக பாடங்களை கட்டமைக்க துவங்கிய பிறகு புத்தகங்களின் உள்ளடக்கம் மிக மிக அதிகமாக ஆகிவிட்டது.

ஆனால் ஒட்டுமொத்த பிளஸ் 2 மாணவர் எண்ணிக்கையில் இந்த நீட் ஐஐடி மூலமாக இடங்களை பிடிப்போர் ஒரு விழுக்காடாவது வருமா என்பதே ஆய்வுக்குறியது.

ஏனைய மாணவர்கள் அனைவரும் இந்த ஒரு விழுக்காட்டின் பெயரைச் சொல்லி நிந்திக்கப்படுகிறார்கள்.

இந்த விஷயம் 6 முதல் 12 வரை அனைத்து வகுப்பு பாடங்களில் பாடப் புத்தகங்களையும் பெருக்கச் செய்து விட்டது என்பது நிதர்சனம் அதில் மோசமான அளவு பாதிக்கப்பட்டது கணக்கு என்றே சொல்லலாம்.

ஆனால் பாடங்களை நடத்துவதற்கான வகுப்பு ஒதுக்கீடு என்பது ஒரு வாரத்திற்கு ஏழு பாட வேலைகள் மட்டுமே. இந்த ஏழும் ஒவ்வொரு வாரமும் முழுமையாக கிடைக்குமா என்றால் நிச்சயமாக இல்லை.

 தற்போதைய காலகட்டங்களில் அரசு பள்ளிகளில் கற்றல் கற்பித்தல் பணிக்கு இடையூறாக ஏராளமான காரணிகள் நுழைய துவங்கிவிட்டன. 

பள்ளிகளை டிஜிட்டல் முறையில் கண் கண்காணிப்பதாக எண்ணிக் கொண்டு ஆசிரியர்களின் நேரத்தை டேட்டா என்ட்ரியில் செலவழிக்கச் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

 விழிப்புணர்வு ஊர்வலங்கள், பயிற்சிகள், வினாடி வினா போட்டிகள், கலை பண்பாட்டு போட்டிகள் போன்ற பல விஷயங்கள் மாணவர்களின் பாட வேளைகளில் இருந்து தான் எடுத்து நடத்தப்படுகின்றன. 

 அது அல்லாமல் ஆசிரியர்களுக்கும் பயிற்சி வகுப்புகள் அடிக்கடி நடந்த வண்ணமே உள்ளது. இதுவன்றி ஒவ்வொரு ஆசிரியரும் தனது சொந்த காரணங்களுக்காக விடுப்பு எடுக்கும் சூழல் உள்ளது.

 இவை எல்லாவற்றையும் தாண்டி அந்த மீதமுள்ள பாடவேளைகளில் சிலபஸை முடிக்க வேண்டிய கட்டாய சூழல்.

மற்ற பாடங்களை சூழலுக்கு தக்க வேகம் குறைவாக்கியோ அதிகமாக்கியோ நடத்தலாம். "சிலபஸ் முடிக்கணும் நான் ஓடப்போறேன்" என்றால் பசங்க படுத்துடுவாங்க

"அட ஏம்பா அவசரப்படுறீங்க, மெதுவாத்தான் நடத்துங்களேன்" என்றால் இயலாது. June to November உள்ள நாட்களில் காலாண்டு தேர்வு லீவு, பண்டிகைகள் மழை புயல் என எல்லாம் போக மீதமுள்ள நாட்களில் எல்லா பாடங்களையும் நவம்பருக்குள் முடித்தால் தான்கொஞ்சமாவது திருப்புதல் செய்து மெல்லக்கற்போரை குறைந்த பட்ச தேர்ச்சி இலக்கை நோக்கி "முடுக்க" முடியும். 

வேகமாக செல்வதாலும் குறுக்கு வழியில் செல்வதாலும் இலக்கை அடையலாம் ஆனால் பயணம் இனிமையாக இருக்குமா?

இங்கே இலக்குகளை விட பயணம் இனிமையாக அமைவதுதான் முக்கியம். அவைதான் பாடம் சார்ந்து சுயமாக தேடி கற்கும் ஆர்வத்தை ஊக்குவிக்கும். ஒரு பாடத்தில் மாணவனின் ஆர்வம் மிகுந்த சுய தேடலை உருவாக்கினாலே போதும். அதன் பிறகு பாடச்சிறகுகளை சுமையல்ல என்று புரிந்து கொண்டு சிறகடிக்க துவங்குவார்கள்.

அதனால் தான் கிடைக்கும் எல்லா கேப்களிலும் கெடா வெட்ட முயல்கிறார்கள் கணித ஆசிரயர்கள்.

சாக்பீசோடு கைகோர்த்த நாள்முதல் பலருக்கு அலர்ஜி ஆஸ்துமாவாக பரிணாம வளர்ச்சி அடைந்தாலும் மாணவர் வளர்ச்சியை சமரசம் செய்து கொள்ள மனமில்லாமல் தான் மற்ற ஆசிரியர்களின் பீரியடை கேட்டு கையேந்துகிறார்கள். அதுவும் கிடைக்க வில்லை என்றால் சனிகிழமைகளில் சிறப்பு வகுப்பு வைக்கிறார்கள்.

நிச்சயமாக விளையாட்டு பாடவேளைகள் விளையாடுவதற்கே அதில் இருவேறு கருத்து இல்லை. அதே நேரம் புத்தகம் பிதுங்க பிதுங்க இருக்கும் உள்ளடக்கத்தை சற்று குறைத்தாலே நேரநிர்வாகம் வசப்படும். ஆசிரியர் மட்டுமல்ல மாணவர்கள் மீதான அழுத்தமும் குறையும்.

"அப்போ பசங்க ஐஐடி நீட்லாம் போக கூடாதா?!" நிச்சயமாக போக வேண்டும். அதற்கு முனைப்பு உள்ள குழந்தைகளுக்கு மட்டும் துணைப்பாட நூல் வழங்கி தற்போது பள்ளி தோறும் செயல்படும் அரசின் JEE/NEET / CA பயிற்சிகளில் பிரிவுக்கேற்ப படிக்கட்டுமே!!

அதற்காக சராசரி மற்றும் மெல்லக் கற்போரை பயமுறுத்தி வெளியேறச் செய்ய வேண்டாம் அல்லவா?!

குறைவான உள்ளடக்கம் அது சார்ந்து அனைத்து பரிமாணங்களிலும் ஏராளமான சிந்தனையை தூண்டும் கணக்குகளை மாணவர்கள் தாமாக போடும் வகையில் புத்தகங்களை உருவாக்கி கொடுங்கள் அப்புறம் பாருங்கள் கணிதம் கற்கண்டாகும்.

நான் கணித ஆசிரியராக இருந்த காலத்தில் என்னிடம் படித்தவர்கள் ஏராளம் கணித பாடத்தை முதன்மை பாடமாக எடுத்து படித்தார்கள். என்னிடம் அவர்கள் கூறும் போது எனக்கு உண்மையிலேயே கர்வமாக இருக்கும்.

 சென்ற ஆண்டில் ஏராளமான கல்லூரிகளில் கணித பாடப்பிரிவு மாணவர் சேர்க்கை இன்றி இழுத்து மூடும் நிலையில் இருப்பதாக கேள்விப்பட்ட போது வேதனையாக இருந்தது.

மு.ஜெயராஜ்,

கணித ஆசிரியர்

 தலைமையாசிரியர்

அரசு உயர்நிலைப்பள்ளி,

நாகமங்கலம்.

நன்றி 

பகிர் பதிவு

பெண்ணை பெற்ற அப்பாகளுக்கு...

பெண் குழந்தைகளுக்கு அப்பா சொல்லித்தர வேண்டிய 12 விஷயங்கள்

நாம் நிறைய நேரங்களில் மகளை அம்மாவின் பொறுப்பில் விட்டுவிடுகின்றோம். வயது வந்த பெண் குழந்தையை அடிக்காதீர்கள்! என்று கூறுவார்கள்.

அம்மாவுடன் கூட்டணி அமைத்துக்கொண்டு அவர்கள் ஒதுங்கிவிடுவதால் அவர்கள் வாழ்வில் என்ன நடக்கிறது என்றே அப்பாக்களுக்குத் தெரியாமல் போய்விடும். பெண் குழந்தைகளுக்கு அப்பாக்கள் சொல்லித்தர வேண்டிய விஷயங்கள் நிறைய உள்ளன. 

ஒவ்வொன்றாக அவற்றை கவனிப்போம்.

1. நன்றாக யோசித்துப் பார்த்தால் வயது வந்த மகளுடன் தந்தையர் செலவிடும் நேரம் குறைவு. ஆங்கிலத்தில் குவாலிடி டைம் என்று சொல்லுவார்கள். அதைப்போல முக்கியமான விஷயங்களை கேட்டறிய வேண்டும். அவர்கள் நம்முடன் பேசும்போது நிறைய விஷயங்கள் தெரிய வரும்.

2. மகளுடைய நட்பு வட்டத்தைப் பற்றி தெளிவாகத்தெரிந்து கொள்ளுங்கள். நட்பு வட்டத்தில் தினமும் என்ன நடக்கிறது என்று கேட்டுத்தெரிந்து கொள்ளுங்கள். நமது நண்பர்களையே யார் நல்லவர் யார் கெட்டவர் என்று ஆராயும்போது மகள் யாருடன் பழகுகிறாள் அவர்களுடைய நடத்தை எப்படி என்று தெரிந்துகொள்வது முக்கியம் அல்லவா?

3. கல்வியின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துச்சொல்லுங்கள். ஒருகாலத்தில் பெண்களுக்கு கல்வி மறுக்கப்பட்டது. தற்போது கல்வியில் பெண்கள் சாதனை செய்கிறார்கள். கல்வியில் அவருடைய சந்தேகங்களை கேட்டு விளக்கம் கொடுங்கள்.

4. ஆண்களைப்பற்றி சொல்லுங்கள். ஆண்களின் குணங்கள், அவர்களால் பெண்களுக்கு ஏற்படும் பிரச்சினைகளை விளக்குங்கள். நல்லவர்களை எப்படி அடையாளம் காண்பது என்று விளக்குங்கள்!

5. வாழ்க்கையைப் பற்றி அவருடன் பேசுங்கள். வாழ்க்கையில் என்னவாக விரும்புகிறார்? என்பதை கேளுங்கள். உரிய அறிவுரையுடன் நீங்கள் அவருக்கு உதவுவது எப்படி என்று திட்டமிடுங்கள்.

6. கடை, ஷாப்பிங் என்று அழைத்துச்செல்லுங்கள். பெண்கள் அந்த இடங்களில் எப்படி நடந்து கொள்கிறார்கள், ஆண்கள் எப்படி நடந்துகொள்கிறார்கள் என்பதை அவர் அறியட்டும். பொது இடங்களில் கடைப்பிடிக்கும் நாகரீகம், எப்படி உடை அணிகிறார்கள் என்பதை அவருக்கு சொல்லிக்கொடுங்கள்.

7. நீங்கள் எவ்வளவுதூரம் உங்கள் மகளை நம்புகிறீர்கள், அவர் உங்களுக்கு எவ்வளவு முக்கியமான நபர் என்பதை அடிக்கடி உணர்த்துங்கள். இது அவர்களுக்கு தன்னம்பிக்கையையும் மன உறுதியையும் கொடுக்கும்.

8. நம் குடும்பத்தைப் பற்றி அவருக்கு எடுத்துச்சொல்லுங்கள். குடும்ப வரலாறை அவர் அறியட்டும். முன்னொர்களின் சிறப்புக்களையும் பற்றி அவர் தெரிந்து கொள்ளட்டும். உங்கள் வரலாற்றையும் கொஞ்சம் சொல்லுங்கள். நீங்கள் எப்படி, எங்கு படித்தீர்கள், உங்கள் இளமைக்காலம், உங்கள் பொழுது போக்குகள், நீங்கள் எப்படி இந்த நிலைக்கு வந்தீர்கள், உங்கள் குடும்பம் அடைய வேண்டிய இலக்கு ஆகியவற்றை அவருக்கு தெளிவாக சொல்லுங்கள்.

9. புத்தகங்கள் படிக்கும் பழக்கத்தை இளம் வயதிலேயே உங்கள் மகளுக்கு பழக்கப்படுத்துங்கள். வீட்டில் புத்தகங்களை சேர்த்து சிறு நூலகமாக உருவாக்குங்கள். நூலகங்களிலிருந்து நல்ல நூல்களைக் கொண்டுவந்து கொடுங்கள்.

10. உடலளவிலும் மனதளவிலும் பலசாலியாக உருவாக்குங்கள். வெளியுலகில் எந்த மாதிரி பிரச்சனைகள் வரும் அதை எப்படி சமாளிப்பது என்று சொல்லிக்கொடுங்கள். மேலும் தற்காப்பு கலைகளையும் சொல்லி கொடுங்க.

11. இன்றைய காலகட்டத்தில் அனைத்து விஷயங்களுக்கும் அடுத்தவர் கையை எதிர் பார்க்க முடியாது. அனைத்து வேலைகளை பற்றியும் சொல்லி கொடுங்க. ஆண்கள் வரவேண்டும் என்று காத்திருக்கவும் கூடாது. வீட்டில் ஃபியூஸ் போடுவது, வண்டி டயரை மாற்றுவது, போன்ற சிறு சிறு வேலைகளைக் கற்றுக கொடுங்கள்.

12. இவை எல்லாவற்றையும் விட நீங்கள் ஒரு உதாரணமான வாழ்க்கை வாழுங்கள். உங்களைப் பற்றி உங்கள் மகள் பெருமைப்படட்டும். உங்கள் மனைவியை மதியுங்கள். உங்கள் மனைவி எப்படி உங்களை நடத்துகிறாரோ அதைத்தான் உங்கள் மகளும் தன் கணவனிடம் செயல்படுத்துவாள்!

பகிர்வு பதிவு...

நன்றி

பிரச்சனைகளுக்கு zero..சொல்லுங்க...

இந்த 26 வார்த்தைகள்..! 

எவ்வளவு அழகு படியுங்கள் தெரியும்

A - Appreciation

மற்றவர்களின் நிறைகளை மனதாரப் பாராட்டுங்கள்.

B - Behaviour

புன்முறுவல் காட்டவும் சிற்சில அன்புச் சொற்களைச் சொல்லவும் கூட நேரம் இல்லாதது போல் நடந்து கொள்ளாதீர்கள்.

C - Compromise

அற்ப விஷயங்களைப் பெரிது படுத்தாதீர்கள். மனம் திறந்து பேசி சுமுகமாக தீர்த்துக்கொள்ளுங்கள்.

D - Depression

மற்றவர்கள் புரிந்துகொள்ளவில்லையே என்று சோர்வடையாதீர்கள்.

E - Ego

மற்றவர்களை விட உங்களை உயர்வாக நினைத்துக் கொண்டு கர்வப்படாதீர்கள்.

F - Forgive

கண்டிக்கக்கூடிய அதிகாரமும் நியாயமும் உங்கள் பக்கம் இருந்தாலும், எதிர்த் தரப்பினரை மன்னிக்க வழி இருக்கிறதா என்று பாருங்கள்.

G - Genuineness

எந்த விஷயத்தையும் நேர்மையாகக் கையாளுங்கள்.

H - Honesty

தவறு செய்தால் உடனே மன்னிப்பு கேட்பதைக் கெளரவமாகக் கருதுங்கள்.

I - Inferiority Complex

எவரையும் பார்த்து பிரமிக்காதீர்கள். நான் ஏன் இப்படி இருக்கிறேன் என்ற தாழ்வு மனப்பான்மையை விடுங்கள்.

J - Jealousy

பொறாமை வேண்டவே வேண்டாம். அது கொண்டவனையே கொல்லும்.

K - Kindness

இனிய இதமான சொற்களை மட்டுமே பயன்படுத்துங்கள்.

L - Loose Talk

சம்பந்தமில்லாமலும் அர்த்தமில்லாமலும் பின் விளைவு அறியாமலும் பேச வேண்டாம்.

M - Misunderstanding

மற்றவர்களைத் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளாதீர்கள்.

N - Neutral

எப்போதும் எந்த விஷயத்தையும், முடிவு எடுத்துவிட்டுப் பேச வேண்டாம். பேசிவிட்டு முடிவு எடுங்கள். நடுநிலை தவறாதீர்கள்.

O - Over Expectation

அளவுக்கு அதிகமாக எதிர்பார்ப்பு வைக்காதீர்கள். தேவைக்கு அதிகமாக ஆசைப்படாதீர்கள்.

P - Patience

சில சங்கடங்களை சகித்துத்தான் ஆகவேண்டும் என உணருங்கள்.

Q - Quietness

தெரிந்ததை மாத்திரமே பேசுங்கள். அநேகப் பிரச்னைகளுக்குக் காரணம், தெரியாததைப் பேசுவதுதான். கூடுமானவரை பேசாமலே இருந்துவிடுங்கள்.

R - Roughness

பண்பில்லாத வார்த்தைகளையும், தேவையில்லாத மிடுக்கையும் காட்டாதீர்கள்.

S - Stubbornness

சொன்னதே சரி, செய்ததே சரி என பிடிவாதம் பிடிக்காதீர்கள்.

T - Twisting

இங்கே கேட்டதை அங்கேயும், அங்கே கேட்டதை இங்கேயும் சொல்வதை விடுங்கள்.

U - Underestimate

மற்றவர்களுக்கும் மரியாதை உண்டு என்பதை மறவாதீர்கள்.

V - Voluntary

அடுத்தவர் இறங்கி வரவேண்டும் என்று காத்திராமல் நீங்களே பேச்சை முதலில் தொடங்குங்கள். பிரச்னை வரும்போது எதிர்த்தரப்பில் உள்ளவரின் கருத்துக்களுக்கும் காது கொடுங்கள்.

W - Wound

எந்தப் பேச்சும் செயலும் யார் மனதையும் காயப்படுத்தாமல் இருக்கட்டும்.

X - Xerox

நம்மை மற்றவர்கள் எப்படி நடத்த வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறோமோ, அப்படியே மற்றவர்களை நாம் நடத்துவோம்.

Y - Yield

முடிந்தவரை விட்டுக் கொடுங்கள். விட்டுக் கொடுப்பவர்கள் கெட்டுப் போவதில்லை; கெட்டுப் போகிறவர்கள் விட்டுக் கொடுப்பதில்லை.

 Z - Zero

இவை அனைத்தையும் கடைப் பிடித்தால் பிரச்னை என்பது பூஜ்ஜியம் ஆகும்...

நன்றி

இது பகிர்வு பதிவு

தூக்கம் ஒரு மருந்து...கணித உண்மை

கொலம்பியா பல்கலைக்கழகம். கணித பேராசிரியர் பாடத்தை துவக்கினார். பாடத்தை துவக்கிய சில நிமிடங்களிலேயே அந்த மாணவனுக்கு உறக்கம் கண்களை சொக்கிக் கொண்டு வந்தது.

அவனையும் அறியாமல் உறங்கினான்.

திடீரென மற்ற மாணவர்களின் சலசலப்பு சத்தம் கேட்டு கண் விழித்தான். கணித வகுப்பு முடிந்து பேராசிரியர் வெளியேறி இருந்தார்.

உறங்கியதை நினைத்து வெட்கப்பட்டுக் கொண்டே கரும்பலகையைப் பார்த்தான். பேராசிரியர் கரும்பலகையில் இரண்டு கணிதங்களை கேள்வியாக எழுதி வைத்திருந்தார்.

அவனுக்கு புரிந்து போனது. ஆசிரியர் அசைன்மென்ட் கொடுத்திருக்கிறார். உடனே நோட்டில் அந்த இரண்டு கணித கேள்விகளையும் எழுதிக்கொண்டு வீட்டிற்கு புறப்பட்டான்.

மீண்டும் இரண்டு நாட்கள் கழித்து தான் கணித வகுப்பு வரும். அதற்குள் அதற்கு விடை எழுதி விடலாம் என நினைத்து வீட்டில் உட்கார்ந்து கணக்கிற்கு விடை எழுதிப் பார்த்தான். வரவில்லை. 

வகுப்பறையில் பாடத்தை கவனிக்காமல் போனது எவ்வளவு பெரிய முட்டாள்தனம் என்பதை எண்ணி தன்னை தானே நொந்து கொண்டான். யாரிடம் விடை கேட்பது என்றும் தெரியவில்லை.

தொடர்ந்து இரண்டு நாட்கள் நூலகத்திற்கு சென்று புத்தகங்களை எடுத்து அதிசிரத்தையுடன் படித்துக் கடுமையாகப் போராடியதில் ஒரு கேள்விக்கான விடை வந்தது.

இன்னொரு கேள்விக்கு தீர்வு காண்பதற்கு அவனுக்கு நேரம் கிடைக்கவில்லை. 

மற்றொரு கேள்விக்கு பதில் எழுதாமல் போனதற்கு கடுமையாக திட்டு கிடைக்கும் என நினைத்துக் கொண்டே இரண்டு நாட்கள் கழித்து வகுப்பறையில் 

உட்கார்ந்து இருந்தான்.

கணிதப் பேராசிரியர் வந்தார். பாடங்களை நடத்தினார். வகுப்பு முடிந்ததும் வெளியே கிளம்ப தயாரானார்.

அவனுக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. அசைன்மென்ட் கொடுத்ததையே பேராசிரியர் மறந்துவிட்டாரோ?

எழுந்து பேராசிரியரிடம் சொன்னான்,

'சார் ..! நீங்க அசைன்மென்டாக கொடுத்த இரண்டு வினாக்களில் ஒன்றுக்கு விடை எழுதி விட்டேன். மற்றொன்றுக்கு விடை எழுத நேரம் கிடைக்கவில்லை. எனக்கு இன்னும் இரண்டு நாட்கள் கூடுதல் அவகாசம் கொடுத்தால் அதற்கும் விடை எழுதி விடுவேன்'

பேராசிரியர் அதிர்ச்சியாய் அவரிடம் 

பதில் சொன்னார்,

என்ன சொல்ற..! நான் அசைன்மென்ட் எதுவும் கொடுக்கவில்லையே. அந்த ரெண்டு வினாக்களில் ஒன்றுக்கு விடை எழுதிட்டேன்னு வேற சொல்ற. எனக்கு ஒண்ணும் புரியலை. அந்த விடைத்தாளை காட்டு பார்ப்போம்'

மாணவன் காட்டினான். படித்துப் பார்த்த பேராசிரியர் அதிர்ந்து போனார்.

இதுக்கு விடை எப்படி கண்டுபிடிச்ச?'

அந்த மாணவன் உண்மையை ஒத்துக் கொண்டான்,

நீங்க பாடம் எடுத்த போது என்னையும் அறியாமல் உறங்கி விட்டேன். மற்ற மாணவர்களிடம் இந்த வினாக்களுக்கு விடை கேட்பதற்கும், நீங்கள் வகுப்பறையில் என்ன பாடம் நடத்தினீர்கள் என்பதைக் கேட்டு தெரிந்து கொள்வதற்கும் நேரம் கிடைக்கவில்லை. அதனால் நானாக முயற்சி செய்து பல புத்தகங்களைப் படித்து விடை எழுதினேன்'

பேராசிரியர் அவனை கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டு ஆனந்த கூத்தாடி சொன்னார்,

உலகின் மிகச்சிறந்த கணித வல்லுனர்களாலும் தீர்க்கப்பட முடியாத 

பல கணக்கு வினாக்கள் இருக்கின்றன.

உதாரணமாக அவற்றில் இரண்டை எழுதுகிறேன் எனச் சொல்லி நான் எழுதிய வினாக்கள் தான் அவை. 

அதற்கு நீ விடை கண்டுபிடித்து இருக்கிறாய் என்பதை நினைக்கும்போது என்னால் ஆச்சரியத்தையும் ஆனந்தத்தையும் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை'

அந்த மாணவன் முதல் வினாவிற்கு விடை கண்டுபிடித்த நான்கு தாள்கள் இன்னும் கொலம்பியா பல்கலைக்கழகத்தில் இருக்கின்றன.

அந்த மாணவன் தான் உலகப் புகழ்பெற்ற அமெரிக்க கணிதவியலாளர்  ஜார்ஜ் பெர்னார்டு டான்சிக் (George Bernard Dantzig).

பின்னாளில் அவர் மாணவர்களிடையே உரையாடிய பொழுது,

'சில நேரங்களில் நாம் தவறவிட்ட சந்தர்ப்பங்கள் தான் நம்மை முன்னேற்றும் படிக்கற்களாக அமைகின்றன. 

இதற்கு விடை யாராலும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை என எனது கணிதப் பேராசிரியர் சொன்ன வார்த்தைகள் என் காதுகளுக்குள்ளும் விழுந்திருக்குமேயானால் என்னுடைய உளவியலானது நம்மாலும் முடியாது என்கின்ற நிலைக்கு தள்ளப்பட்டு இருக்கும்.

ஆனால் நான் பாடத்தை கவனிக்காமல் தவறு செய்து விட்டேன் என்கின்ற குற்ற எண்ணமே என்னை தனிச்சையாகப் போராட வைத்தது.

அந்தப் போராட்டமே பல சிக்கலான கேள்விகளுக்கு தீர்வு காண வைத்தது. இது கணித விடைக்கு மட்டுமான பதில் அல்ல. அனைத்து பிரச்சினைகளுக்குமான பதில்.

அதனால் சில நேரங்களில் நீங்கள் காதுகளை மூடிக்கொள்வதும் நல்லது தான். மற்றவர்களின் விமர்சனங்களை கண்டுகொள்ளாமல் இருப்பதும் நல்லது தான். மற்றவர்களின் எண்ணங்களையும் முடிவுகளையும் நமக்குள் ஏற்றுக் கொள்ளாமல் இருப்பதும் நல்லது தான்.

ஒரு சந்தர்ப்பத்தை நீங்கள் தவறவிட்டால், மறு சந்தர்ப்பத்தை  நீங்களே உருவாக்கிக் கொள்ள வேண்டும். 

அப்படி உருவாக்கி நீங்கள் அதில் உங்கள் உழைப்பையும் செலுத்திவிட்டால்...

உலகத்தில் விடை காண முடியாத வினாக்களுக்கு விடை காணும் ஒவ்வொரு நேரத்திலும் நீங்களும் ஜார்ஜ் பெர்னார்டு டான்சிக் தான்.

நன்றாக நினைவில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

ஒவ்வொரு மனிதனும் விஞ்ஞானியாகிப் போவதும், அஞ்ஞானியாகிப் போவதும் காலத்தின் கைகளில் இல்லை. உங்கள் ஞானத்தின் கைகளில் இருக்கிறது'...!

 நன்றி

பகிர்வு பதிவு

கை பேசி(சு)யின் ஆசை...

அந்தப் பெண்மணி ஓர் ஆசிரியை. 

அன்றைக்கு இரவுச் சாப்பாடு

 முடிந்த பிறகு, வகுப்பு மாணவர்கள் எழுதிக் கொடுத்திருந்த விடைத்தாள்களைத் திருத்த உட்கார்ந்தார். அவருடைய கணவர் 

அவருக்கு எதிரே ஒரு மேசையிலமர்ந்து தன் கையிலிருந்த கைபேசியை நோண்டிக்கொண்டிருந்தார். 

சிறிது நேரம் போனது. 

அவர் யதேச்சையாகத் திரும்பி 

தன் மனைவியைப் பார்த்தார். 

கண்களில் நீர் திரள, தன் கையிலிருந்த ஒரு விடைத்தாளையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தார் அந்தப் பெண்மணி. ஏதோ பிரச்னை என்பதைப் புரிந்துகொண்ட கணவர் அவரருகே போனார்.

"ஏய்... என்னாச்சு?’’

"நேத்து நாலாம் வகுப்பு

படிக்கிற பசங்களுக்கு ஒரு வீட்டுப்பாடம் கொடுத்திருந்தேன். `என்னோட ஆசை’னு 

ஒரு தலைப்புக் கொடுத்து, 'என்ன தோணுதோ எழுதிட்டு வாங்க’ னு சொல்லியிருந்தேன்...’’

"சரி... அதுக்கும் நீ கண்கலங்குறதுக்கும் என்ன சம்பந்தம்? நீ கையிலவெச்சிருக்குற பேப்பர்ல அப்படி என்ன எழுதியிருக்கு?’’

"படிக்கிறேன்... கேட்குறீங்களா?’’

தலையசைத்தார் கணவர்,  ஆசிரியை படிக்க ஆரம்பித்தார். 

அதில் ஒரு மாணவன்  இப்படி எழுதியிருந்தான்...

 "நான் ஒரு கைபேசியாகணும்கிறதுதான் என்னோட ஆசை.  ஏன்னா, என்னோட அம்மா, அப்பாவுக்கு கைபேசி ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு.  சில நேரங்கள்ல 

என்னை கவனிச்சுக்கிறதைக்கூட மறந்துட்டு, போனை அவ்வளவு நல்லா கவனிச்சுக்கிறாங்க. அப்பா 

அலுவலகத்திலிருந்து களைச்சுப் போய் வருவாரு;  என்கூடப் பேசுறதுக்கு நேரமில்லைன்னாக்கூட, கைபேசியில்

பேசுறதுக்கு அவருக்கு நேரமிருக்கு. 

அம்மாவும் அப்பாவும் எவ்வளவு சுறுசுறுப்பான வேலையில இருந்தாலும், 

கைபேசி மணி அடிச்சாப் போதும், ஓடிப்போய் எடுத்துடுறாங்க; 

பல நேரங்கள்ல நான் சத்தமாக் கூப்பிட்டாக்கூட திரும்பிப் பார்க்க மாட்டேங்கிறாங்க. கைபேசியில் ஏதாவது

ஒரு விளையாட்டை விளையாடுறாங்களே தவிர, என்கூட அதிகமா விளையாடுறதில்லை. அவங்க யாரோடயாவது  கைபேசியில் பேசிக்கிட்டிருக்கும்போது, எவ்வளவு

 முக்கியமான விஷயமா இருந்தாலும் 

நான் சொல்றது அவங்க காதுல விழுறது இல்லை. 

அதனால, அம்மாவும் அப்பாவும் 

என்னையும் கவனிக்கணும்கிறதுக்காக 

நான் ஒரு கைபேசி ஆகணும்னு ஆசைப்படுறேன்...’’

இதைக் கேட்ட கணவரும் 

நெகிழ்ந்துதான் போனார்.

 "சரி... இதை யார் எழுதியிருக்குறது?’’

"நம்ம வீட்டு பையன்தான்.’’

#நீதி

பிள்ளைகளுக்கு  விரும்பிய பொருட்களை வாங்கி கொடுப்பது மட்டுமே பாசம்ன்னு 

நினைத்து கொண்டிருக்கும் பெற்றோர்களே...!

பிள்ளைகளுக்கு தங்களது பொன்னான நேரத்தை ஒதுக்கி கொடுங்கள்..

உங்கள் கைபேசியை 

சற்றே ஒதுக்கி வையுங்கள். 

பிள்ளைகளுக்கு நீங்கள் தரும் முக்கியத்துவம் அவர்கள் எதிர்காலத்தில் 

எந்த தவறும் செய்யாமல் சிறந்து விளங்க உதவும்.  வயதான காலத்தில் 

உங்களுக்கான முக்கியத்துவம் உங்களுக்கு கிடைக்கும்...

நன்றி

பகிர்வு பதிவு

திட்டுதல் -ஒரு மனநல மருத்துவம்

'குழந்தைகளைத் திட்டுங்கள்' என்கிற தலைப்பில், மனநல ஆய்வியலாளர் ஒருவரின் கருத்துகள்..

இன்றைய பெற்றோர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளை திட்டுவதே இல்லை என்பதை பெருமையாகச் சொல்கிறார்கள். ஆனால், இப்படித் திட்டி வளர்க்கப்படாத பிள்ளைகள்தான், 'டீச்சர் திட்டினார்', 'அம்மா முறைத்தாள்', 'அப்பா அடிக்க கையை ஓங்கினார்' எனச் சின்னச் சின்ன காரணங்களுக்காகத் தற்கொலை வரை செல்கிறார்கள்..

பெற்றோரிடமும் ஆசிரியர்களிடமும் திட்டு வாங்கும் குழந்தைகள், தோல்விகளிலிருந்து தங்களை வேகமாக மீட்டெடுத்துக் கொள்வார்கள்..

தவறு செய்கிற குழந்தைகளைப் பெற்றோர் திட்டித் திருத்துவது, இயல்பான விஷயம். அதனால், உங்கள் குழந்தைகளை வசவுகளுக்குப் பழக்குங்கள்.. அது அவர்களுக்கான மன அழுத்த மேலாண்மை.

'குழந்தைகளைத் திட்டி வளர்ப்பது அத்தனை நல்ல விஷயமா?' என்ற கேள்வியை, குழந்தைகள் மனநல மருத்துவர் ஜெயந்தினியிடம் கேட்டோம்..

ஒரு தலைமுறை முன்புவரை நம்மைப் பெற்றோர் திட்டித்தானே வளர்த்தார்கள். டீன்ஏஜ் வயதிலும் பெற்றவர்களிடம் அடிவாங்கி இருக்கிறோமே. அவர்கள் திட்டி சரிப்படுத்தியதால் என்ன குறைந்துவிட்டோம்? நன்றாகத்தானே இருக்கிறோம்?

பிள்ளைகளைப் பெற்றோர்களும் ஆசிரியர்களும் திட்டுவது தங்கத்தைப் புடம் போடுவதற்கு சமம்.

இன்றைய குழந்தைகளுக்கு அறிவுத்திறனும் நினைவுத்திறனும் அபாரமாக இருக்கின்றன. அவர்களைக் கொண்டாடவேண்டிய இடங்களில் கொண்டாடி, குட்டவேண்டிய இடத்தில் குட்டி வளர்த்தால், மிகப்பெரிய சாதனைகளுக்குச் சொந்தக்காரர்கள் ஆவார்கள். அதைவிடுத்து, 'நான்தான் என் பெற்றோரிடம் வசவும் அடியும் வாங்கி வளர்ந்தேன். என் பிள்ளைக்கு அதெல்லாம் கூடாது' என இருந்தால், உங்கள் குழந்தை மனதளவில் பூஞ்சையாக இருக்கும். இதுதான் நீங்கள் வேண்டுவதா?

சில நாள்களுக்கு முன்பு, டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா நாளிதழில், 'அம்மா டி.வி. பார்க்க விடுவதில்லை. ஏன் படிக்கலைன்னு கேள்வி கேட்கிறார். அதனால் அவருக்கு ஒரு லெஸன் டீச் பண்ணணும்னு, ஆரஞ்சு ஜூஸ்ல விஷம் கலந்து தற்கொலை செஞ்சுக்க டிரை பண்ணினேன்' என்று பள்ளிச் சிறுமி சொல்லியிருக்கிறாள். இதற்குக் காரணம் என்னவாக இருக்கும் தெரியுமா?

சிறு வயதிலிருந்து 'ஏய்' என்கிற அதட்டல்கூட போடாமல் வளர்த்துவிட்டு, திடீரென்று 'பிள்ளை கைமீறிப் போகிறதே' என்ற பயத்தில் தட்டிக் கேட்கும்போது, அவர்கள் மனம் உடைகிறது. அதிர்ச்சியிலும் கோபத்திலும் தவறான முடிவை எடுக்கிறார்கள். அல்லது இந்தச் சிறுமிபோல, பெற்றவர்களையே தற்கொலை என்ற பெயரில் மிரட்டத் துணிகிறார்கள்.

மேலே சொன்ன சிறுமி போல் இல்லாமல், பெற்றோரடமும் ஆசிரியர்களிடமும் தங்களின் தவறுகளுக்காகத் திட்டு வாங்கும் குழந்தைகள், அவற்றைத் திருத்திக் கொள்வார்கள்.

தங்கள் தவறுகளினால் கிடைக்கும் தோல்விகளிலிருந்து சீக்கிரமே மீண்டு வருவார்கள்.

•குழந்தைகளைத் தண்ணீர்போல வளர்க்க வேண்டும். அப்போதுதான் எந்தச் சூழ்நிலைக்கும் ஏற்றவாறு தங்களை அட்ஜஸ்ட் செய்துகொள்வார்கள்.

•ஒருவரை அனுசரிப்பது, அவர்களைக் குற்றம் குறைகளுடன் ஏற்றுக்கொள்வது..

•அடுத்தவர்களுக்கு விட்டுக் கொடுப்பது..

•தன் தவற்றுக்கு மன்னிப்பு கேட்பது..

• மற்றவர்களை மன்னிப்பது..

•தான் கேட்பது எல்லாம் கிடைக்கும் என்ற மனப்பான்மையிலிருந்து விடுபடுவது..

போன்ற குணங்களை 5 வயதுக்குள்ளாகவே குழந்தைகளிடம் வளர்ப்பது அவசியம்.

இளஞ்செடியாக இருக்கும்போது வேலி போடுவதுதான் புத்திசாலித்தனம். பிள்ளைகள் மரமான பிறகு வேலியைக் கட்டுவது சுலபமில்லை.

எனவே, 'அம்மா திட்டுவாங்க; அப்பா திட்டுவாங்க' என்ற மனநிலையைப் பிள்ளைகளிடம் உருவாக்குங்கள்......

நன்றி

பகிர்வு பதிவு...

உங்களின் மந்திர சாவி..

1. நீங்கள் ஒரு வீட்டை சொந்தமாக்க விரும்பினால், ஒரு நிலத்தை வாங்குவதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

2. நீங்கள் ஒரு பேரரசை சொந்தமாக்க விரும்பினால், உங்கள் தொழிலை வளர்ப்பதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

3. நீங்கள் ஆரோக்கியமாக இருக்க விரும்பினால், ஆரோக்கியமாக சாப்பிடுவதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

4. நீங்கள் ஞானியாக விரும்பினால், புத்தகங்களைப் படிப்பதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

5. நீங்கள் உலகம் முழுவதும் பயணம் செய்ய விரும்பினால், பணத்தை சேமிப்பதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

6. நீங்கள் மகிழ்ச்சியாக இருக்க விரும்பினால், நன்றியுடன் இருப்பதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

7. நீங்கள் பணக்காரராக விரும்பினால், உங்கள் நிதிகளை நிர்வகிப்பதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

8. நீங்கள் ஒரு நல்ல தலைவராக இருக்க விரும்பினால், முதலில் உங்களை நீங்களே வழிநடத்துவதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

9. நீங்கள் ஒரு நல்ல பெற்றோராக இருக்க விரும்பினால், ஒரு நல்ல முன்மாதிரியாக இருப்பதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

10. நீங்கள் வெற்றிபெற விரும்பினால், சிறிய படிகளை எடுத்து வைப்பதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

11. நீங்கள் தன்னம்பிக்கையுடன் இருக்க விரும்பினால், உங்களை நீங்களே நம்புவதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

12. நீங்கள் ஒரு புதிய திறமையைக் கற்றுக்கொள்ள விரும்பினால், தினமும் பயிற்சி செய்வதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

13. நீங்கள் படைப்பாற்றல் மிக்கவராக இருக்க விரும்பினால், புதிய விஷயங்களை முயற்சிப்பதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

14. நீங்கள் மதிக்கப்பட விரும்பினால், மற்றவர்களை மதிப்பதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

15. நீங்கள் வலுவான உறவுகளை உருவாக்க விரும்பினால், நம்பகமானவராக இருப்பதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

16. உங்கள் இலக்குகளை அடைய விரும்பினால், அவற்றை தெளிவாக அமைப்பதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

17. நீங்கள் ஒழுங்கமைக்கப்பட விரும்பினால், உங்கள் இடத்தை ஒழுங்கமைப்பதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

18. நீங்கள் சுதந்திரமாக இருக்க விரும்பினால், உங்கள் அச்சங்களை விட்டுவிடுவதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

19. நீங்கள் ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்த விரும்பினால், முதலில் உங்களை நீங்களே மாற்றிக் கொள்வதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

20. நீங்கள் ஒரு மாரத்தான் ஓட விரும்பினால், தினமும் நடப்பதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

21. நீங்கள் ஒரு தொழிலைத் தொடங்க விரும்பினால், ஒரு தேவையை அடையாளம் கண்டு தொடங்குங்கள்.

22. நீங்கள் மற்றவர்களுக்கு உதவ விரும்பினால், முதலில் உங்களுக்கு நீங்களே உதவுவதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

23. நீங்கள் ஒரு மொழியைக் கற்றுக்கொள்ள விரும்பினால், ஒவ்வொரு நாளும் பயிற்சி செய்வதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

24. நீங்கள் உற்பத்தித் திறன் கொண்டவராக இருக்க விரும்பினால், உங்கள் நேரத்தை புத்திசாலித்தனமாக நிர்வகிப்பதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

25. நீங்கள் அறிவைப் பெற விரும்பினால், கேள்விகளைக் கேட்பதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

26. நீங்கள் ஆரோக்கியமாக இருக்க விரும்பினால், தொடர்ந்து உடற்பயிற்சி செய்வதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

27. நீங்கள் நிம்மதியாக இருக்க விரும்பினால், வெறுப்புகளை விட்டுவிடுவதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

28. நீங்கள் வலுவாக இருக்க விரும்பினால், நம்பிக்கையுடன் சவால்களைத் தாங்குவதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

29. நீங்கள் அன்பாக இருக்க விரும்பினால், முதலில் உங்களிடம் கருணை காட்டுவதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

30. நீங்கள் ஒரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்த விரும்பினால், நீங்கள் உண்மையானவராக இருப்பதன் மூலம் தொடங்குங்கள்.

வெற்றி ஒரே இரவில் வந்துவிடாது, குறிப்பிடத்தக்க எதையும் அடைவதற்கு நிலையான முயற்சி தேவை. வீடு வாங்குவதாக இருந்தாலும் சரி, தொழில் தொடங்குவதாக இருந்தாலும் சரி, மரியாதை பெறுவதாக இருந்தாலும் சரி, பயணம் ஒரு அடி எடுத்து வைப்பதில் இருந்து தொடங்குகிறது. முன்னால் உள்ள இலக்கின் பிரமாண்டத்தைக் கண்டு சோர்வடைய வேண்டாம். அந்த முதல் அடியை எடுத்து வைப்பதில் கவனம் செலுத்துங்கள், பின்னர் அடுத்த அடியை எடுத்து வைப்பதில் கவனம் செலுத்துங்கள், நீங்கள் அதை அறிவதற்கு முன்பே, உங்கள் கனவுகளை நனவாக்கும் பாதையில் நீங்கள் நன்றாக முன்னேறிவிடுவீர்கள். முக்கியமானது, எவ்வளவு சிறியதாக இருந்தாலும் தொடங்குவதும், விடாமுயற்சியுடன் இருப்பதும் ஆகும். நம்பிக்கையுடன் இருங்கள், நீங்கள் முன்னேற்றத்தைக் காண்பீர்கள்.

நன்றி...

பகிர்வு பதிவு...

சொந்த காலின் சுகம்...

அதீதச் செல்லங்கொடுத்து வளர்க்கப்படும் குழந்தைகள் தம்முடைய உலகத்திற்குள் யாரையும் அனுமதிப்பதில்லை. யாருக்கும் முக்கியத்துவம் அளிப்பதில்லை. ஒரு கட்டத்தில் அவை பெற்றோரையும் புறக்கணிக்கின்றன.

 

அன்பு செலுத்துதல் என்பது வேறு, செல்லங்கொடுத்தல் என்பது வேறு என்பதே நமக்குத் தெரியவில்லை.

அரவணைப்பு, கட்டியணைத்தல், தொடர்பில் இருத்தல், தன் வேலையைத் தானே செய்ய ஊக்கப்படுத்துதல், உணர்வுகளை மதித்தல் இவையெல்லாம் அன்பு செலுத்துதலில் அடக்கம். இவை கட்டாயம் குழந்தைக்குத் தரப்பட வேண்டும்.

 

செல்லங்கொடுத்தல் என்பது குழந்தையால் செய்ய முடிகிற விஷயங்களையும் பெற்றோரே செய்வது,

சதா புகழ்வது, கைகாட்டுகிற எல்லாவற்றையும் வாங்கித் தருவது, அடம்பிடித்தலை ஏற்பது, ஒழுக்கமீறலை ரசிப்பது. பெரும்பாலான பெற்றோர் முன்னதையும் பின்னதையும் குழப்பிக்கொள்கின்றனர்.

குழந்தைக்கு உட்காரத் தெரிந்ததும் உணவை ஊட்டிவிடுவதைப் பெற்றோர் நிறுத்திவிட வேண்டும். 

தட்டில் இருக்கும் சோற்றைச் சிந்திச் சிதறித் தனக்குத் தேவையானதைக் குழந்தையே அள்ளி உண்ணும். 

ஆனால், பாசக்காரப் பெற்றோர் பள்ளி செல்லும் குழந்தை களுக்கும் ஊட்டியே விடுகின்றனர். 

நடக்கத் தெரியும் குழந்தையைத் தூக்கிக்கொண்டு திரியக் கூடாது. 

குறிப்பாக அப்பாக்கள், வளர்ந்த பிள்ளைகளையும் கைகளில் தூக்கி வைத்திருப்பதை வீதிகளில், கடைகளில் பார்க்க முடியும். 

இதன் பெயர் அன்பன்று. குழந்தை தன் வேலையைத் தானே செய்வதைப் பெற்றோர் தடுக்கின்றனர்.

தத்தித் தத்தி நடக்கும்போதே பெருக்குமாற்றை எடுத்து வீட்டைப் பெருக்க எத்தனிப்பதைப் பார்க்க முடியும். 

பெண் குழந்தை என்றால் இதெல்லாம் இப்பச் செய்ய வேண்டாம் என்கிறோம். 

ஆண் பிள்ளை என்றால் இதெல்லாம் நீ எப்பவுமே செய்யக் கூடாது என்று தடுக்கிறோம். 

ஆனால் குழந்தைகள் பால் பேதமில்லாமல் எல்லா வேலைகளையும் செய்ய விருப்பம் காட்டுகின்றன.

ஆண் பெண் வித்தியாசமில்லாமல்,  இன்றைய குழந்தைகளுக்கு எந்த வேலையும் செய்யத் தெரியாது என்பதுதான் உண்மை.

துவைப்பது, வீட்டைச் சுத்தமாக வைத்துக் கொள்வது, சமைப்பது போன்ற அடிப்படை வேலைகளுக்கு நாம் அவர்களைப் பழக்கவில்லை.

வீட்டு வேலைகளைக் கற்பது பெண் குழந்தைகளின் சுமையாக இருந்த அவலம் தற்போது மாறிவருகிறது.

இன்றைய இளைஞர்கள் பைப் கசிந்தால் சரிசெய்வது, ட்யூப் லைட்டை மாற்றுவது போன்ற சாதாரணப் பணிகளுக்குக்கூட app-ஐத்  திறந்து ஆளைத் தேடுகின்றனர்.  

அன்றாட வாழ்க்கைக்குத் தேவைப்படும் பிளம்பிங், எலக்ட்ரிக்கல் வேலைகளைக்கூட அவர்களுக்கு நாம் கற்பிக்கவில்லை.

வீட்டில் செய்வதற்கு எந்த வேலையும் இல்லாததால் அவர்கள் பிற்பகல் வரை உறங்குகின்றனர்.

நள்ளிரவு கடந்தும் செல்ஃபோனில் மூழ்கிக் கிடக்கின்றனர்.

இதனால், சோம்பேறித் தலைமுறையாக இன்றைய இளைஞர்கள் தலையெடுத்ததன் காரணம் நமது செல்லங்கொடுத்தல்.

வீட்டில் என்ன வேலை என்றாலும் அம்மாவோ அப்பாவோதான் செய்ய வேண்டும். 

ஒரு நாள் மிக்ஸி போடும்போது ஹை வோல்டேஜ் ஆகி ஃப்யூஸ் போய்விட்டது. 

டம்மென்ற சத்தத்தைக் கேட்டுக்கூட அவன் அறையை விட்டு வெளியே வரவில்லை. 

ஒருமணி நேரம் கழித்து, உள்ளே இருந்து அவனது குரல் மட்டும் வந்தது, `அம்மா, ஏ.சி ஓடல’. நாள் முழுவதும் அந்த ஆன்ட்டிதான் மாறி மாறி போன் செய்து ஆள்களைக் கூப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தார். 

அந்த இளைஞன் படுத்தே கிடந்தான். 

அண்மையில் விசாரித்தபோது தெரிந்தது, அவனுக்கு மணமான சில மாதங்களிலேயே விவாகரத்தாகி அம்மா வீட்டில் இருக்கிறானாம்.

செல்லங்கொடுத்து வளர்க்கப்படுகிறவர்களோடு வாழ்வது மிகவும் கடினம்.

 சோம்பேறித்தனமும், தான் சொல்வதைக் கேட்டு நடக்க வேண்டும் என்ற ஆதிக்க உணர்வும் அவர்களிடம் மேலோங்கி இருக்கும்.

குடும்பங்களில் ஆண் பிள்ளைகள் செல்லத்தால் சீரழிக்கப்பட்டனர்.

இப்போது பெண் குழந்தைகளுக்கும் அது பரவிவருகிறது.

நான் முன்பு ஒரு பத்திரிகையில் பணிபுரிந்த போது, கல்லூரி படிக்கும் மகள்களைக் கொண்ட தந்தை ஒருவர் சக ஊழியராக இருந்தார். 

மூத்த மகளை இன்ஜினீயரிங் சேர்ப்பதற்குப்பட்ட கடனை அவர் அடைத்து முடிக்கும் போது திருமணம் செய்துவைக்க வேண்டிய கட்டாயம் வந்துவிட்டது. 

மகள் பேரில் 30 பவுன் நகை சேர்த்து வைத்திருந்தார். 

ஆனால், அந்தப் பெண், தனக்கு நூறு பவுன் நகை போட வேண்டுமென்று தந்தையிடம் டிமாண்ட் செய்தாள். 

அதற்காக ஊரில் உள்ள சொத்தை விற்கச் சொல்லி அடம்பிடித்தாள். 

`அதை உன் தங்கைக்காக வைத்திருக்கிறேன்’ என அவர் சொன்ன போது, `அவளுக்கு இந்த வீடு இருக்குல்ல’ என்றாளாம். 

`எங்கள பத்தி அவ கொஞ்சம்கூட யோசிக்க மாட்டேங்கிறா’ என்று புலம்பினார்.

 கேட்டதையெல்லாம் வாங்கிக் கொடுத்துப் பழக்கப்படுத்தினால், ஒரு கட்டத்தில் பிள்ளைகள் உயிரையும் கேட்பார்கள். கொடுப்பீர்களா?

செல்லங்கொடுக்கும் பெற்றோர் நல்லொழுக்கத்தைவிடக் குழந்தைகளின் திறமைகளுக்கே முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றனர்.  

ஒவ்வொரு குழந்தையும் தனிமனிதராக வளர்ந்தாக வேண்டும்.

எவ்வளவுதான் பொத்திப் பாதுகாத்து வளர்த்தாலும் ஒரு புள்ளியில்  தன் வாழ்க்கையை, தன் தோல்விகளை, தன் பிரச்னைகளைத் தானே சமாளித்தாக வேண்டும்.

ஆனால், நமது அதீதப் பாதுகாப்பு வளர்ப்பு முறையால் அவை திக்கற்று நிற்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்படுகின்றன.

செல்லமாக வளரும் பிள்ளைகளால் வாழ்வின் உண்மைகளை ஏற்க முடியாது.

குழந்தைகளைக் கைக்குள்ளிருந்து விடுதலை செய்யுங்கள். 

அவர்கள் சிரமப்படட்டும். 

எப்போதும் ஏ.சி போட்டு வைத்திருந்தால் வெயிலுக்கும் குளிருக்கும் எப்படி அவை பழகும்!  

வெளியே கூட்டி வாருங்கள். 

வெறுங்காலில் நடக்கச் சொல்லுங்கள். 

பொதுப் போக்குவரத்தில் பயணிக்கட்டும். 

துணிகளை மடிப்பது, இஸ்திரி போடுவது (வளர்ந்த பிள்ளைகளை) புத்தகங்களை அடுக்குவது, ஷெல்ஃபை க்ளீன் செய்வது போன்ற தம் வேலைகளைத் தாமே செய்யட்டும்.

பொருள்களைக் கேட்டால் `நோ’  சொல்லுங்கள். அன்பைக் கேட்டால் அள்ளித் தாருங்கள்.

குழந்தைகள்மீது பெற்றோர் எடுத்துக்கொள்ளும் உரிமைதான் செல்லங்கொடுத்தல்.

பிரதிபலனாக, தான் என்ன சொன்னாலும் கேட்டு நடக்க வேண்டுமென மூளையை கண்டிஷன் செய்யும் சுயநலனே அதில் நிறைந்திருக்கிறது.  

தானே உலகம் என்று வாழ்ந்தால் போதும் என நினைக்கின்றனர். 

ஆனால்,  பெற்றோரின் காலத்திற்குப் பின்னரும் இந்தப் பூமியில் குழந்தை ஒரு தனிமனிதராக, சமூக விலங்காக வாழ்ந்தாக வேண்டும்.

கைகளிலிருந்து வெளியேறிக் கல்வி கற்கவும், பொருளீட்டவும், தனக்கெனத் துணையை அமைத்துக்கொள்ளவும், போகும் இடங்களில் நல்ல மனிதராக அறியப்படவும் வேண்டும்.ச

அந்தச் சமூக வாழ்க்கைக்கு வெகுமுன்னரே தயார்படுத்துங்கள்.

நிறைய மனிதர்களுடன் பழகி, கலந்து, வாழும் வாழ்க்கைதான் ஆரோக்கியமானது.   அப்படியான வாழ்க்கைக்கு நல்லொழுக்கமே ஆதாரம். அதைக் கற்பியுங்கள்.

உங்களின் கண்டிப்புகளும் இல்லைகளும் அதைத் தன் காலில் நிற்கப் பழக்கட்டும்!

நன்றி

பகிர்வு பதிவு

கை ரேகை..வாழ்வியல் பாடம்

என் அப்பா வயதாகிவிட்டார், நடந்து செல்லும்போது சுவரின் ஆதரவைப் பெறுவார். இதன் விளைவாக சுவர்கள் நிறமாற்றம் அடைந்தன, அவர் தொட்ட இடமெல்லாம் அவரது கைரேகைகள் சுவர்களில் பதிந்தன.. 

என் மனைவி இதை வெறுத்தார், சுவர்கள் அழுக்காகி வருவதாக அடிக்கடி புகார் கூறுவார்.. ஒரு நாள், என் அப்பாவுக்கு தலைவலி இருந்தது, அதனால் அவர் தலையில் சிறிது எண்ணெய் தடவினார்.. அதனால், நடந்து செல்லும்போது சுவர்களில் எண்ணெய் கறைகள் உருவாகின.. 

இதைப் பார்த்து என் மனைவி என்னைப் பார்த்து கத்தினாள்.. நான் என் அப்பாவைக் கத்தினேன், அவரிடம் முரட்டுத்தனமாகப் பேசினேன், நடக்கும்போது சுவர்களைத் தொடாதே என்று அறிவுறுத்தினேன்.. அவர் காயமடைந்ததாகத் தோன்றியது.. என் நடத்தையைப் பார்த்து நானும் வெட்கப்பட்டேன், ஆனால் அவரிடம் எதுவும் சொல்லவில்லை.. 

என் அப்பா நடந்து செல்லும்போது சுவரைப் பிடிப்பதை நிறுத்தினார்.. ஒரு நாள் அவர் சமநிலையை இழந்து கீழே விழுந்து இடுப்பு எலும்பு உடைந்து போனார்.. இடுப்பு அறுவை சிகிச்சைக்குப் பிறகு அவர் படுக்கையில் விழுந்து சிறிது நேரத்தில் எங்களை விட்டு பிரிந்து  சென்றார்..

என் இதயத்தில் மிகுந்த குற்ற உணர்ச்சியை உணர்ந்தேன். அவருடைய வெளிப்பாடுகளை ஒருபோதும் மறக்கவும், சிறிது நேரத்திலேயே அவரது மறைவை மன்னிக்கவும் முடியவில்லை.. 

சில நாட்களுக்குப் பிறகு, எங்கள் வீட்டிற்கு வண்ணம் தீட்ட விரும்பினோம்.. ஓவியர்கள் வந்தபோது, அவரது தாத்தாவை மிகவும் நேசித்த என் மகன், ஓவியர்கள் என் தந்தையின் கைரேகைகளை சுத்தம் செய்து அந்தப் பகுதிகளை வரைய அனுமதிக்கவில்லை.. 

ஓவியர்கள் மிகவும் நல்லவர்களாகவும், புதுமையானவர்களாகவும் இருந்தனர்.. அவர்கள் என் தந்தையின் கைரேகைகளை அகற்ற மாட்டோம் என்றும், இந்த அடையாளங்களைச் சுற்றி ஒரு அழகான வட்டத்தை வரைந்து ஒரு தனித்துவமான வடிவமைப்பை உருவாக்குவோம் என்றும் அவருக்கு உறுதியளித்தனர்.. அதன் பிறகு இது தொடர்ந்தது. அந்த அச்சுகள் எங்கள் வீட்டின் ஒரு பகுதியாக மாறியது.. 

எங்கள் வீட்டிற்கு வருகை தரும் ஒவ்வொருவரும், சுவரில் உள்ள தனித்துவமான வடிவமைப்பைப் பாராட்டினர்.. காலப்போக்கில், நானும் வயதாகி விட்டேன்.. இப்போது நடக்க சுவரின் ஆதரவு எனக்கும் தேவைப்பட்டது. ஒரு நாள் நடக்கும்போது, என் தந்தையிடம் நான் சொன்ன வார்த்தைகளை நினைவில் வைத்துக் கொண்டேன், ஆதரவின்றி நடக்க முயற்சித்தேன்..

என் மகன் இதைப் பார்த்தான். உடனே என் அருகில் வந்து, நடந்து செல்லும்போது சுவர்களைத் தாங்கிப் பிடிக்கச் சொன்னான். நான் ஆதரவு இல்லாமல் விழுந்திருப்பேனோ என்று கவலைப்பட்டான். என் மகன் என்னைப் பிடித்துக் கொண்டிருப்பதை உணர்ந்தேன். என் பேத்தி உடனடியாக முன்னோக்கி வந்து அன்பாக, அவள் தோளில் என் கையை வைக்கச் சொன்னாள். நான் கிட்டத்தட்ட அமைதியாக அழ ஆரம்பித்தேன். 

நான் என் தந்தைக்கு அதையே செய்திருந்தால், அவர் நீண்ட காலம் வாழ்ந்திருப்பார்.. என் பேத்தி என்னை அழைத்துச் சென்று சோபாவில் உட்கார வைத்தாள்.. பின்னர் அவள் தனது ஓவியப் புத்தகத்தை எடுத்து எனக்குக் காட்டினாள்.. அவளுடைய ஆசிரியர் அவள் வரைந்ததைப் பாராட்டி, அவளுடைய சிறந்த கருத்துக்களைக் கூறினார்.. 

அந்த ஓவியம் சுவர்களில் என் தந்தையின் கைரேகையைக் கொண்டிருந்தது.

அவள் கருத்து - "ஒவ்வொரு குழந்தையும் தங்கள் பெரியவர்களை அதே வழியில் நேசிக்க வேண்டும் என்று நாங்கள் விரும்புகிறோம்."

நான் என் அறைக்குத் திரும்பி வந்து, என் மறைந்த தந்தையிடம் மன்னிப்பு கேட்டு, அதிகமாக அழுதேன்.. 

காலப்போக்கில் நாமும் வயதாகிவிடுவோம்.. நம் வீட்டில் பெரியவர்கள் இன்னும் இருந்தால், அவர்களைக் கவனித்துக்கொள்வோம். நம் குழந்தைகளுக்கும் நம் முன்மாதிரியாக அதையே செய்யக் கற்றுக் கொடுப்போம். 

(ஒரு அழகான செய்தியின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு) 

இந்தக் கதை என் இதயத்தைத் தொட்டது. மேலும், வயதாகி வரும் என் நண்பர்கள் மற்றும் அறிமுகமானவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்வதாக உணர்ந்தேன்.

மிகவும் நெகிழ்ச்சியானது.. நம்மில் பெரும்பாலோர் எப்போதாவது நம் வயதான பெற்றோருடன் இதே போன்ற தவறுகளைச் செய்திருக்கலாம்.

நன்றி

பகிர்வு பதிவு

தந்தை சொல்மிக்க மந்திரமில்லை..

ஒரு தந்தை தன் மகனுக்கு எழுதிய அழகிய அருமையான கடிதம்.

அன்புள்ள மகனுக்கு,

வாழ்வும் தாழ்வும் சில காலம்.

பொய் சொல்லி வாழ்ந்தவனுமில்லை ,

மெய் சொல்லிக் கெட்டவனுமில்லை.

முன்னவனே முன் நின்றால் முடியாத பொருள் உளதோ?

மூன்று காரணங்களுக்காக நான் இதை உனக்கு எழுதுகிறேன்.

1. வாழ்க்கை, அதிர்ஷ்டம், நல்ல வாய்ப்பு, இடையூறுகள் ஆகிய அனைத்தும் முன் மதிப்பிட்டு அறிய(கணிக்க) முடியாதவை.

தாம் எவ்வளவு காலம் வாழ்வோம் என்று எவரும் அறிவதில்லை.

சில கருத்துக்களை அறிவுரைகளை சரியான நேரத்தில்(முன் கூட்டியே) கூறி விடுவது நல்லது.

2. நான் உன்னுடைய தந்தை. நான் உனக்கு இதனை கூறாவிடில் உனக்கு இதனை யாரும் கூறப்போவதில்லை.

3. நான் உனக்கு எழுதுவது யாதெனின், எனக்கேற்பட்ட சிறு அளவிலான சொந்த அனுபவங்களேயாகும்.

இது ஒரு வேளை தேவையற்ற அதிகப்படியான இதய வலிகளிலிருந்து உன்னைக் காக்க இயலும்.

கீழ்க் கண்டவற்றை நீ உன் வாழ்க்கை முழுவதும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்:

1. உன்னிடத்தில் நல்லவர்களாக நடந்து கொள்ளாதவரிடம் நீ உன் வன்மத்தை, பொல்லாங்கை காட்டாதே.

உன் அம்மாவையும் என்னையும் தவிர உன்னை நல்ல விதமாக நடத்தி செல்லும் பொறுப்பு எவருக்குமில்லை.

உனக்கு யாராவது நல்லவர்களாக இருப்பின் அது உனக்கு கிடைத்த புதையல், பொக்கிஷம் போன்றதாகும்.

அவர்களுக்கு நீ நன்றி உடையவனாக இரு.

மேலும் நீ அவர்களிடத்தில் கவனமாக நடந்து கொள்ளுதல் அவசியம்.

ஏன் எனில், ஒவ்வொருவரின் அணுகு முறையும் ஏதேனும் ஒரு நோக்கத்துடனேயே இருக்கிறது.

உன்னிடத்தில் ஒரு மனிதன் நல்லவனாக நடந்து கொள்கிறான் என்றால், உன்னை அவன் உண்மையாக நேசிக்கிறான் என்று அர்த்தம் இல்லை.

நீ விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும்.

அவனை நீ ஆய்ந்தறியாமல், மதிப்பிடாமல் உண்மையான் நண்பன் என்று கொள்ளாதே.

2. இந்த உலகில் இன்றியமையாதது என்று ஒன்று இல்லை.

உனக்கு உடமையானது என்று எதுவும் இந்த உலகில் இல்லை.

இந்த கூற்றினை நீ புரிந்து கொண்டாய் என்றால், உன்னை சுற்றி மனிதர்கள் சூழ்ந்திருந்தாலும், எவரும் தேவை இல்லை என்றாலும் அல்லது நீ அதிகமாக விரும்பிய ஒன்றையோ/ ஒருவரையோ நீ இழக்க நேர்ந்தாலும் உன் வாழ்க்கையை நீ எளிதில் வழி நடத்திச் செல்ல இயலும்.

3. வாழ்கை என்பது மிகவும் குறுகிய காலத்திற்கு உட்பட்டது.

இன்றைய வாழ்க்கையை நீ வீணடித்தாய் என்றால் உன் வாழ்க்கை உன்னை விட்டு சென்று விட்டதை நாளை நீ கண்டு கொள்வாய்.

வாழ்க்கையின் மதிப்பினை நீ எவ்வளவு விரைவில் உணர்ந்து கொள்கிறாயோ ஓரளவாகிலும் நீ வாழ்வினை அனுபவிப்பாய்.

4. அன்பு தான் என்றாலும் அது உறுதியற்ற ஒரு உணர்வே ஆகும்.

காலத்தை பொருத்தும் ஒருவரின் மனநிலையை பொருத்தும் இந்த உணர்வு மங்கி குறைந்து விடுகிறது.

உன்னை மிகவும் நேசித்தவர் உன்னை விட்டு விலகிச் செல்லும் பொழுது நீ அமைதியாக இரு.

காலம் உன் வலிகளையும் கவலைகளையும் துடைத்தழித்துக் கொண்டு போய்விடும்.

இனிமையான அன்பையும், அழகையும் நீ மிகையாக எண்ணாதே.

அன்பில்லாமல் போகின்ற தருணத்தில் ஏற்படும் கவலைகளையும் நீ பெரிதாகக் கொள்ளாதே.

5. வெற்றி பெற்ற நிறைய மனிதர்கள் நல்ல கல்வியறிவு பெற்றவர்கள் இல்லை.

நீ சிரமப்பட்டு கல்வி பயிலாவிடினும் வெற்றி பெற இயலும் என்பது இதன் பொருள் இல்லை.

என்னென்ன அறிவுத்திறனை நீ பெற்றிருக்கின்றாயோ அது வாழ்க்கையில் உனக்கான ஆயுதங்களாகும்.

ஒரு சிலர் வாழ்க்கையில் உயர்கின்ற தருணத்தில் இன்னல்களை அனுபவிக்கின்றனர்.

ஒரு சிலர் துவக்கத்திலேயே இன்னல்களை சந்திக்க நேரிடுகிறது.

6. என்னுடைய வயதான காலத்தில், உன்னுடைய வருமானத்தை சார்ந்து வாழ வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பு எனக்கில்லை.

அதே போன்று உன்னுடைய வாழ்க்கை முழுவதும் நான் உனக்கு நிதி ஆதாரங்களை அளிக்க இயலாது.

உன்னை வளர்த்து ஆளாக்கும் வரையில் தான் என்னுடைய ஆதரவும் பொறுப்பும்.

நீ வளர்ந்து விட்ட பிறகு இந்த பொறுப்பு முடிவடைந்து விடுகிறது. அதன் பிறகு நீ தான் முடிவு செய்ய வேண்டும்.

நீ பயணிக்கப் போவது பொது போக்குவரத்திலா அல்லது உன் சொந்த வாகனத்திலா, ரதத்திலா வசதி படைத்தவனாகவா அல்லது ஏழையாகவா என்று.

7. நீ கூறும் வார்த்தைகளுக்கு நீ மதிப்பளிக்க வேண்டும். ஆனால் பிறர் அவ்வாறு இருத்தல் வேண்டும் என்று நீ எதிர்பார்க்கக் கூடாது.

நீ அனைவருக்கும் நல்லவனாக இரு.

ஆனால் உனக்கு அனைவரும் நல்லவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பாராதே.

நீ இதனை புரிந்து கொள்ளாமல் போனால் உன் வாழ்க்கை தேவையற்ற பிரச்சினைகளில் உழல வேண்டி இருக்கும்.

8. நான் பல வருடங்களாக பரிசு சீட்டுகளை வாங்கி இருக்கிறேன்.

ஆனால் எந்த பரிசும் எனக்கு அடித்ததில்லை / கிடைக்கவில்லை.

நீ வசதி படைத்தவனாக வேண்டுமென்றால் நீ கடினமாக உழைக்க வேண்டும் என்பதையே இது காட்டுகிறது.

இலவசமாக உணவு கிடைக்காது.

9. நான் உன்னுடன் எவ்வளவு அதிகப்படியான நேரம் இருக்கிறேன் என்பது ஒரு பொருட்டல்ல.

நாம் ஒன்றாக இணைந்திருக்கும் அந்த நேரத்தை பெரும் பாக்கியமாகக் (பொக்கிஷம்) கருதுவோம்.

நமக்கு தெரியாது நாம் மறுபடியும் நம்முடைய அடுத்த பிறவியில் சந்திப்போம் என்று.

அன்புடன் ,

உன் அப்பா.

இக் கடிதம் புகழ் பெற்ற ஹாங்காங் தொலைக் காட்சி ஒளிபரப்பாளர், குழந்தை உளவியல் நிபுணரால் அவருடைய மகனுக்கு எழுதப்பட்டது.

இக் கடிதத்தில் உள்ள வார்த்தைகள், கருத்துக்கள் உண்மையிலேயே நம் அனைவருக்கும் பயனளிப்பதாகும்.

இளமையானவர்கள், முதியவர்கள், குழந்தைகள் அல்லது பெற்றோர்கள் அனைவருக்கும் இது பயனளிக்கும்.

அனைத்து பெற்றோர்களும் தங்களுடைய குழந்தைகளுக்கு இதனை படிப்பினையாக கற்பிக்கலாம்.

யானை

நன்றி!

பகிர்வு பதிவு

வாழ்க்கையின் மந்திர சாவி...

மனதை நிமிர்த்தும் மந்திரச் சொற்கள்

வாழ்க்கை என்றால் ஆயிரம் இருக்கும். அவ்வப்போது மனம் துவண்டு விடலாம். அப்போதெல்லாம் சந்தர்ப்பத்திற்குத் தகுந்தபடி, கீழ்க்கண்ட மந்திரச் சொற்களில் பொருத்தமானவற்றை வாய்விட்டு உச்சரித்துப் பழகுங்கள். மனம் நிமிரும். சக்தி பெருகும். வெற்றி நெருங்கும்.

1. போனது போய்விட்டது ஆனது ஆகிவிட்டது, இனி என்ன நடக்க வேண்டும்? அதைப் மட்டும் பேசு.

2. நல்ல வேளை இதோடு முடிந்ததென திருப்திப்படு.

3. உடைந்தால் என்ன? வேற வாங்கி விடலாம்.

4. பேரூந்து  போய்விட்டால் என்ன? அடுத்த பேரூந்து வரும்.

5. பணம் தானே போனது. கை கால் இருக்கு. மனதில் தெம்பு இருக்கு, சம்பாதித்து விடலாம்.

6. செல்கிறவர்கள் ஆயிரம் சொல்வார்கள்  எல்லாமே சரி என்று எடுத்துக் கொள்ள முடியுமா?

7. அவன் அப்படித்தான் இருப்பான், அப்படித்தான் பேசுவான், அதையெல்லாம் கண்டுகொள்ளலாமா? ஒதுங்கி விடு அப்போதுதான் உனக்கு நிம்மதி.

8. இதெல்லாம் சின்ன விஷயம். இதற்கு   போய் கவலைப்படுவது.

9. கஷ்டம் தான்,  ஆனால் முடியும்.

10. நஷ்டம் தான், ஆனால் மீண்டு வந்துவிடலாம்.

11. இதில் விட்டதை அதில் எடுத்து விட மாட்டேனா?

12. விழுந்தால் என்ன? எழுந்திருக்க மாட்டேனா?

13. விழுந்தது விழுந்தது தான். எழுந்திருக்க வழியை தேடு.

14. உட்கார்ந்தே இருந்தால் என்ன அர்த்தம்? எழுந்திரு, நடக்க வேண்டியதைப் பார்.

15. இவன் இல்லையென்றால் என்ன வேற ஆளே இல்லையா?

16. இந்த வழி இல்லை என்றால் வேற வழி இல்லையா?

17. இப்போதும் முடியவில்லையா? சரி. இன்னொரு முறை முயற்சி செய்.

18. இது மிகவும் கஷ்டம், கொஞ்சம் யோசித்தால் வழி கிடைக்கும்.

19. முடியுமா? என்று நினைக்காதே. முடியும் என்று நினை.

20. கிடைக்கவில்லையா? விடு, காத்திரு இதை விட நல்லதாகவே கிடைக்கும்.

21. அவன் கதை நமக்கெதுக்கு. நம் கதையைப் பார்.

22. விட்டுத் தள்ளு. வெட்டிப் பேச்சு எதுக்கு? வேலை தலைக்கு மேலே இருக்கு.

23. திருப்பித் திருப்பி அதையே பேசாதே. அது முடிந்து  போன கதை.

24. சும்மா யோசித்துக்  கொண்டே இருக்காதே. குழப்பம் மட்டுமே  மிஞ்சும், வேகமாக வேலையை ஆரம்பி.

25. ஆஹா இவனும் அயோக்யன் தானா? சரி, சரி. இனிமே யாரிடமும் நான்கு மடங்கு ஜாக்கிரதையாகத்தான் இருக்க வேண்டும்.

26. உலகத்தில்  யார் அடிபடாதவன்? யார் ஏமாறாதவன்? அடிபட்டாலும் ஏமாந்தாலும்,

அவனவன் தலை தூக்காமலா இருக்கிறான்.

27. ஊரில் ஆயிரம் பிரச்சினை. என் பிரச்சினையை நான் தீர்த்தால் போதாதா?

28. கஷ்டம் இல்லாத வாழ்க்கை எது? அது அதன் வழியில். என் வேலை வேற வழியில்.

29. எப்போதுமே ஜெயிக்க முடியுமா? அப் அப்போது, தோற்றால் என்ன பெரிய தவறா?

30. அவனை ஜெயித்தால் தான் வெற்றியா? நான் தான் தினம் வளர்கிறேன, அதுவே வெற்றி இல்லையா?

31. அடடே, இதுவரை நன்றாக  தூங்கி விட்டேன் பரவாயில்ல. இனிமேல் விழித்திருந்தால் போதும்.

32. நான்கு காசு பார்க்கும்  நேரம். கண்ட  பேசி காலத்தை கழிக்கலாமா?

ஆம், நண்பர்களே,

வீழ்வது கேவலமில்லை, வீழ்ந்தே கிடப்பது தான் கேவலம்.

உங்கள் உயரத்தை உலகுக்குக் காட்டுங்கள். எவ்வளவு உயரம் தொட முடியும் என்பதைக் காட்டுங்கள். வெற்றி நமதே.

 அரசு நாயகன்

நன்றி

பகிர்வு பதிவு

பேப்பர் பாய்..

தினமும் ஒரு இளைஞன், அதிகாலை வேளையில் தினசரி பேப்பர் போடும் போது ஒரு வீட்டில் அதற்காக ஒரு போஸ்ட் பாக்ஸ் போல ஒரு பெட்டி காம்பவுண்ட் கேட்டில் இருக்கும். பேப்பர் போடும் பையனும் தினமும் அதிலேயே பேப்பர் போட்டுக் கொண்டு வந்திருந்தான்.

திடீரென ஒரு நாள் அந்த பெட்டியைக் காணவில்லை, காலிங் பெல்லை அழுத்தி பார்த்த போது ஒரு வயோதிகர். எண்பது வயதிருக்கும். மெதுவாக

பெரியவர் வந்து கதவை திறந்தார்

இளைஞனும் அவரிடம், "வாசலில் இருந்த பாக்ஸ் எங்கே ஐயா " என்று கேட்டான் .. பெரியவரோ, "தம்பி நான் தான் அந்த பெட்டியை நேற்று எடுத்து விட்டேன். நீ தினமும் என்னை அழைத்து பேப்பரை என் கையிலேயே கொடுத்து விடு" என்றார்.

இளைஞனோ ! "ஐயா அது உங்களுக்கும் நேரம் எடுத்து கொள்ளும், எனக்கும் நேரம் அதிகம் செலவாகும், காலையிலே பல இடங்களுக்கு சென்று பேப்பர் போடுவதால் அதில் எனக்கு நேரம் கூடுதலாக செலவாகும், ஆகவே நீங்கள் மறுபடியும் அந்த பெட்டியை இருந்த இடத்திலேயே வைத்தால்

நன்றாக இருக்கும்" என்றான்.

பெரியவரோ " தம்பி, பரவாயில்லை... நீ என்னை அழைத்து கையில் பேப்பர் கொடுத்து விட்டு போ வேண்டுமென்றால் நான் கூடுதலாக 500 ரூபாய் ஒவ்வொரு மாதமும் அதிகம் தருகின்றேன்" என்றார்.

இளைஞனுக்குஒன்றும் புரியவில்லை !

அவரிடமே காரணத்தைக் கேட்டான்.

அதற்கு பெரியவர், "தம்பி சமீபத்தில் என்னுடைய மனைவி காலமாகி விட்டாள்.

நான் தனியாவே இருக்கின்றேன். எனது பிள்ளைகளெல்லாம் வெளிநாட்டில் இருக்கின்றார்கள். என் மனைவி நெடு நாட்களாக மரணபடுக்கையில் நோயாளியாகவே இருந்து இறந்து போனாள்.

நான் பெற்று வளர்த்த பிள்ளைகளெல்லாம் அவள் நோயாக இருந்தபோதே கொஞ்சம் கொஞ்சமாக போனில் பேசுவதை நிறுத்தி விட்டார்கள். என் மனைவியின் மரணத்திற்கு கூட யாரும் வரவில்லை.

நான் கஷ்டப் பட்டு வளர்த்த பிள்ளைகளுக்கும் நான் பாரமாகி விட்டேன்.

நீயாவது தினமும் வந்து என்னை அழைத்து பேப்பர் தந்தால் நான் இன்னமும் உயிரோடு தான் இருக்கின்றேன் என்று அக்கம் பக்கம் உள்ளவர்களுக்கும் புரியும் .

யாரெல்லாம் எனது நெருங்கிய சொந்த உறவுகள் என நினைத்தேனோ அவர்கள் எல்லாருமே துக்கம் விசாரித்ததோடு கடமைக்கு என வந்து போனார்கள்,

ஆனால் யாரெல்லாம் வரவேக்கூடாது என நினைத்தேனோ அந்த அக்கம் பக்கத்தினர் தான் என் மனைவியின் இறுதி சடங்கில் இறுதி அடக்கம் வரையில் எந்த பலனும் எதிர்பாராமல் இருந்து உதவினர், இப்போது நானும் வயோதிகன் என்பதால் பக்கத்து வீட்டில் உள்ளவர்கள் கூட என்னோடு பாசத்தோடு ஸ்நேகம் வைத்து கொள்வதில்லை. காரணம், பணம் அந்தஸ்து உயர்ந்த நிலையில், நான் இருந்தபோது வலிய வந்து அன்பாக உறவு கொண்டாடிய அந்த நல்ல உள்ளங்களை மதிக்கத் தெரியாமல் தடுத்த என்னால் எந்த விதமான நன்மையும் வராது என்றும் தான் அவர்களும் என்னை தொடர்பு கொள்வதில்லை ...

ஒரு வேளை நீ பேப்பர் போட தினமும் என்னை அழைக்கும்போது, நான் வரவில்லை என்றால் நான் அன்று இறந்து விட்டேன் என தீர்மானித்து விடு...! உடனே அக்கம் பக்கம் , போலீஸை அழைத்து சொல்லி விடு...!

அப்புறம் தம்பி என்னுடைய பிள்ளைகளின் வாட்ஸ்அப் நம்பரும் தருகிறேன், ஒரு வேளை நான் இறக்கும் போது தயவு செய்து என் பிள்ளைகளுக்கு வாய்ஸ் ரெக்கார்ட் மூலம் என் மரண செய்தியை சொல்லி விடு" என்றார்.

இதையெல்லாம் கேட்ட அந்த இளைஞனுக்கு கண்களிலிருந்து தாரை தாரையாக கண்ணீர் வந்தது, சொல்லிக் கொண்டிருந்த பெரியவருக்கும் குரல் தழுதழுத்தது.

இன்றைய நவீன உலகில் தனித்தீவாக உள்ள வீடுகளிலும் ஒவ்வொரு அப்பார்மெண்டிலும்

இந்த மாதிரி முதியோர்கள் இருக்கத்தான் செய்கின்றார்கள்

சில முதியோர்கள் வாட்சப்பில்

தினமும் குட்மார்னிங் என்றும் வணக்கம் என்றும் அனுப்பும் போதெல்லாம், இந்த பெரிசுக்கு வேற வேலையில்லை, இது ஒரு தொல்லை தான் என்று நினைத்து பலரை நானே பிளாக் செய்துள்ளேன்.

பச்சை இலைகள் ஒன்றை மறந்து விட வேண்டாம் , நாமும் பழுத்த இலைகள் ஆகி மரத்திலிருந்து ஒரு நாள் உதிர்ந்து விடுவோம் என்று ...!!!

-படித்ததில் பிடித்தது.

நன்றி பகிர்வு பதிவு...

வாசிக்க திணறும் உலகம்....

வாசிப்புத் திறனில் உலகளாவிய பின்னடைவு: கற்பித்தல் முறையை மாற்றக் கோரும் ஆய்வு – த. பெருமாள்ராஜ்

வாசிப்புத் திறனில் உலகளாவிய பின்னடைவு: கற்பித்தல் முறையை மாற்றக் கோரும் ஆய்வு

உலகெங்கிலும், குறிப்பாக வளரும் நாடுகளில்,  உள்ள பல குழந்தைகள், வாசிக்க சிரமப்படுகிறார்கள் என ராயல் ஹாலோவே (Royal Holloway), லண்டன் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் உலக வங்கி ஆகியவற்றின் ஆராய்ச்சியாளர்கள் இணைந்து சமீபத்தில் நடத்திய ஓர் ஆய்வு தெரிவிக்கிறது.

இந்த ஆய்வில், 48 வளரும் நாடுகளில் உள்ள 5 லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட மாணவர்களின்   வாசிப்புத் திறன் ஆராயப்பட்டது. 96 மொழிகள் ஆய்வுக்கு எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டன. அதிர்ச்சியளிக்கும் விதமாக, பெரும்பாலான குழந்தைகள் அடிப்படை வாசிப்புத் திறன்களைக் கூட கற்கவில்லை என்பது கண்டறியப்பட்டது. எழுத்துக்களை அடையாளம் காண்பது, சொற்களை உச்சரிப்பது போன்ற எளிய பணிகளில் கூட அவர்கள் சிரமப்பட்டனர்.

கல்வி முறைகளில் குறைபாடு
இந்தப் பிரச்சினைக்குக் காரணம், பல பள்ளிகளில் பயன்படுத்தப்படும் கற்பித்தல் முறைகளில் உள்ள குறைபாடுகளே என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூறுகின்றனர்.

குழந்தைகளில் கல்வியறிவை வளர்ப்பதற்கான சிறந்த வழி, ஆரம்பக் கல்வியின் போது உயர்தரமான, முறையான, ஒலிப்பு (Phonics Method) முறை கற்பித்தலைக் கடைபிடிப்பதே என பல்வேறு ஆராய்ச்சிகள் பரிந்துரைக்கின்றன. ஆனால், பல வளரும் நாடுகளில் இந்த முறை முறையாகப் பின்பற்றப்படுவதில்லை.

தற்போதைய நிலை தொடர்ந்தால், உலகளாவிய கல்வியறிவு இலக்குகளை அடைய முடியாது எனக் கூறும் இந்த ஆய்வு ‘நேச்சர் ஹியூமன் பிஹேவியர்’ என்ற இதழில் 08, நவம்பர், 2024 அன்று வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

ஒலிப்பு முறை – திறவுகோல்
வளரும் நாடுகளில், வாசிப்புத் திறனை மேம்படுத்த, ஆதாரங்களின் அடிப்படையிலான கற்பித்தல் முறைகள், குறிப்பாக ஒலிப்பு முறை (Phonics Method), விரைவில் நடைமுறைப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று இந்த ஆய்வு பரிந்துரைக்கிறது.

ஒலிப்பு முறை (Phonics Method) என்பது, எழுத்துக்களுக்கும் அவற்றின் ஒலிகளுக்கும் இடையிலான தொடர்பை குழந்தைகளுக்கு தெளிவாகக் கற்றுக்கொடுக்கும் ஒரு முறையாகும்.

உதாரணமாக இம்முறையில், “boy” என்ற வார்த்தையில் “oy” என்ற எழுத்துக்களின் கூட்டணியும், “play” என்ற வார்த்தையில் “ay” என்ற எழுத்துக்களின் கூட்டணியும் எவ்வாறு ஒலிக்கின்றன என்பது கற்றுக்கொடுக்கப்படுகிறது.

இந்த ஒலிப்பு முறைகளை அறிந்துகொண்டால், குழந்தைகள் அறிமுகமில்லாத சொற்களையும் எளிதாக வாசிக்க முடியும். உதாரணமாக, “toy” அல்லது “stay” போன்ற சொற்களை வாசிக்கும் போது, முன்னர் கற்றுக்கொண்ட “oy” மற்றும் “ay” ஒலிப்பு முறைகளைப் பயன்படுத்தி வாசிக்க முடியும்.
குழந்தைகள் சொற்களை எளிதாக உச்சரிக்கவும், வாசிக்கவும், புதிய சொற்களைக் கற்றுக்கொள்ளவும் உதவுகிறது. இதன் மூலம், குழந்தைகளின் வாசிப்புத் திறன் மேம்படுவதுடன், மொழி மீதான அவர்களின் ஆர்வமும் அதிகரிக்கும்.

உலகளாவிய கல்வியறிவை மேம்படுத்துவதில் மிகுந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக கருதப்படும் இந்த ஆய்வில் எழுத்துக்களை அடையாளம் காணல், சிறிய வார்த்தைகளின் சரியாக உச்சரித்தல் போன்றவற்றின் அடிப்படையில் குழந்தைகள் மதிப்பிடப்பட்டனர்.

அடிப்படை வாசிப்புத் திறன்கள் குறைந்தபட்ச அளவுகோல்களுக்குக் கீழே உள்ளன என்றும், வாசிப்பதைக் கற்றுக்கொள்வதன் முதல் மூன்று ஆண்டுகளில் செயல்திறன் இடைவெளி அதிகரித்து வருவதாகவும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டறிந்தனர்.

விரைவான நடவடிக்கை அவசியம்
2015 ஆம் ஆண்டில் ஐக்கிய நாடுகள் சபையால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகளில் உள்ள உலகளாவிய கல்வியறிவு இலக்குகளை, சிறப்புத் தலையீடுகள் இல்லாமல் அடைய முடியாது என்றும் ஆய்வு முடிவுகள் தெரிவிக்கின்றன.

இங்கிலாந்தில் சுமார் 15 ஆண்டுகளாக ஒலிப்பு முறை பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. இதன் விளைவாக, அடிப்படை வாசிப்புத் திறன்களில் வியத்தகு முன்னேற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. வளரும் நாடுகளின் கொள்கை வகுப்பாளர்கள் இதை அவசரமாக அறிமுகப்படுத்த வேண்டும் என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.

உலகளாவிய கல்வியறிவை மேம்படுத்துவது பலவிதங்களில் மிகவும் முக்கியம். வாசிப்புத் திறன் என்பது பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு ஒரு முக்கிய அடித்தளமாகவும், சுகாதாரம், பாலின சமத்துவம் மற்றும் அரசியல் பங்கேற்பு ஆகியவற்றிற்கு முக்கிய பங்களிப்பாகவும் கருதப்படுகிறது.

கல்வியில் முதலீடு வீணாவதா?
குழந்தைகள் வாசிக்கக் கற்றுக்கொள்ளாததால், கல்வியில் செய்யப்படும் உலகளாவிய, பரந்த முதலீடுகள் எதிர்பார்த்த பலனைத் தருவதில்லை என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.

உளவியல் பேராசிரியர் கேத்தி ராஸ்டில், “இந்த ஆய்வின் கண்டுபிடிப்புகள் பொதுக் கொள்கையின் ஒரு பெரிய தோல்வியை வெளிப்படுத்துகின்றன. உலகளாவிய கல்வி முறைகளின் மிக முக்கியமான பணி குழந்தைகளுக்கு வாசிக்கக் கற்றுக்கொடுப்பதாகும். ஆனால், வளரும் நாடுகளில் உள்ள குழந்தைகள் தொடக்கத்திலேயே பின்தங்கி விடுகின்றனர். ஒலிப்பு முறை கற்பித்தல், இந்த மாணவர்களை வெற்றிகரமான வாசிப்புப் பாதையில் அழைத்துச் செல்ல உதவும்” என்று கூறினார்.

உலக வங்கியின் மைக்கேல் க்ராஃபோர்ட், “வெற்றிகரமாக வாசிக்க வைப்பது எப்படி என்பதைக் காட்டும், 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலான ஆராய்ச்சிகள் நம்மிடம் உள்ளன. கல்வித் துறையில் முடிவெடுப்பவர்கள் இந்த ஆதாரங்களை விரைவில் செயல்வடிவமாக்க வேண்டும்” என்று கூறினார்.

வாசிப்புத் திறனில் உலகளாவிய பின்னடைவு: கற்பித்தல் முறையை மாற்றக் கோரும் ஆய்வு ஆய்வுக்கட்டுரை இணைப்பு
https://dx.doi.org/10.1038/s41562-024-02028-x

கட்டுரையாளர் :
த. பெருமாள்ராஜ்

பகிர்வு பதிவு...

நன்றி

இன்றைய இளைஞர்கள்..சிந்திக்க

ஒரு கிராமத்தில் யார் அறிவாளி என்று ஒரு போட்டி!

இளைய தலைமுறை தான் அறிவாளிகள் என்று இளைஞர்கள் சொல்ல!

வயதில் பெரியவர்கள் தான் என்று பெரியவர்கள் சொல்ல!

சரி யார் அறிவாளிகள் என்று பார்க்க இருவருக்கும் ஒரு செடியை கொடுத்து ஒரு மாதம் டைம் கொடுத்து யார் இந்த செடியை நன்றாக வளர்க்கிறார்கள் என்று பார்க்கலாம் என்றார்கள்!

இளைஞன் செடியை நல்ல இடமாக தோண்டி நட்டு வைத்து தினமும் நீரும் உரமும் தெளித்து நன்றாக வளர்த்தான்!

ஆனால் பெரியவர் நட்டு வைத்ததோடு சரி! தண்ணீரும் ஊற்ற வில்லை உரமும் போட வில்லை!

ஒரு மாதம் ஓடியது இளைஞன் வைத்த செடி நன்றாக வளர்ந்து இருந்தது.

பெரியவர் வைத்த செடி சிறியதாக வளர்ந்து இருந்தது.

அன்று இரவு திடீர் என்று பெரிய காற்றுடன் மழை !

இளைஞன் வைத்த செடி காற்றில் ஒடிந்து மழையில்

அடித்து செல்லப்பட்டது!

ஆனால் பெரியவர் வைத்த செடி அப்படியே மழை

புயல் தாங்கி நின்றது!

மறு நாள் காலை இளைஞன் பெரியவர் கிட்ட இது எப்படி சாத்தியம்! நான் தினம் நீர் ஊற்றி உரம் போற்று

நன்றாக வளர்ந்து இருந்த செடி ஒடிந்து மழையில்

அடித்து செல்லப்பட்டது! நீங்கள் தண்ணீர் கூட ஊற்ற வில்லை ஆனால் செடி எப்படி புயல் மழையை

தாங்கி நிற்கிறது என்று கேட்க ! அதற்கு அவர் சொன்னார் ! நீ எல்லாம் அதற்கு கொடுத்தால் அது சுகமாக வேர் விடாமல் அப்படியே இருந்து விட்டது.

நான் வைத்த செடி நான் நீர் ஊற்றாததால் உயிர் வாழ நிலத்தில் வேர் ஊன்றி நன்கு வளர்ந்து விட்டது!

இன்றைய இளைஞர்கள் வாழ்க்கையும் அப்படித்தான் என்றார்.

படித்ததில் பிடித்தது..

பகிர்வு பதிவு

நன்றி...!

பெற்றோர்கள் குழந்தைகளின் சேவகரா...?

பெற்றோர்கள், பெற்றோர்களாகவே இருங்கள், ஒரு போதும்  நண்பராகாதீர்கள்...!

பணி முடிந்து வெகு தொலைவு பயணம் செய்து களைப்புடன் திரும்பிய நான் என் மனைவியை கடும் காய்ச்சலுடன் படுக்கையில் படுத்திருக்கக் கண்டேன்.

எனக்காக அந்த ஜுரத்திலும் சமையல் செய்து உணவை ட்ரேயில் வைத்து மூடி வைத்திருந்தாள்.

நான் வழக்கமாக உண்ணும் எல்லாவற்றையும் சமைத்து வைத்திருந்தாள்.

அவளுக்கு தான் என் மேல் எவ்வளவு கரிசனம். உடல் நலம் சரியில்லாத நேரத்தில் கூட எனக்காக சமைத்து வைத்திருக்கிறாளே.

சாப்பிட அமர்ந்த பின் தான் ஏதோ குறைவதை உணர்ந்தேன்.

டிவி பார்த்துக் கொண்டிருந்த என் வளர்ந்த மகளிடம், செல்லம் என் மாத்திரையையும் தண்ணீரும் எடுத்துக் கொண்டு வா என்று கூறினேன்.

அவளை நான் தொந்தரவு செய்ததை விரும்பாமல் கண்ணை உருட்டி அவள் அதிருப்தியைத் தெரிவித்து விட்டு நான் கேட்டதைக் கொண்டு வந்து கொடுத்தாள்.

ஒரு நிமிடம் கழித்து சாம்பாரில் உப்பு குறைவாக இருந்ததால் அவளை எடுத்துக் கொண்டு வரப் பணித்தேன்.

அவள் சை என்று கூறிக் கொண்டே காலை அழுத்தமாக வைத்து நடந்து போய்க் கொண்டு வந்து கொடுத்தாள்.

அவ்வாறு அவள் செய்தது நிச்சயம் நான் அவளைத் தொந்தரவு செய்ததை அவள் விரும்பவில்லை என்று எனக்குத் தெரிந்தது.

நான் சில நிமிடம் கழித்து மீண்டும் செல்லம் என்று அழைத்த போது அவள் கையில் இருந்த டிவி ரிமோட்டை பட்டென்று மேஜையில் வைத்து விட்டு... 

அப்பா உங்களுக்கு இப்போது என்ன வேண்டும் ?

எத்தனை முறை தான் என்னை எழுப்புவீர்கள்?

நானும் தான் நாள் முழுதும் வேலை பார்த்து விட்டு வந்திருக்கிறேன்.

எனக்கும் களைப்பாக தான் இருக்கிறது என்று கூறினாள்.

நான் ஸாரிம்மா என்று சொல்லி விட்டு சாப்பிட்ட பாத்திரங்களை எடுத்து சமையலறை சிங்க்கில் போட்டுவிட்டு என் கண்களில் இருந்து உருண்டோடிய கண்ணீரைத் துடைத்துக் கொண்டேன்.

என் இதயம் அழுதது... 

நான் அவ்வப்போது எனக்குள் கேட்டுக் கொள்ளும் கேள்வி இது தான்.

இந்தக் கால இளைய தலைமுறையினர் ஏன் இது போல் நடந்து கொள்கிறார்கள் ?

நாம் அவர்களுக்கு அளவுக்கு அதிகமாக சுதந்திரம் கொடுத்தது தவறோ ?

அவர்களுக்கு நல்லொழுக்கத்தையும் பண்பாட்டையும் கற்றுக் கொடுக்கத் தவறி விட்டோமோ ?

நாம் அவர்களை நண்பர்கள் போல் நடத்தியது தவறோ ?

அவர்களுக்கு வாழ்க்கையில் ஆயிரம் நண்பர்கள் கிடைப்பார்கள்... 

ஆனால் பெற்றோர்கள் நாம் மட்டும் தானே !!! 

பெற்றோருக்கான கடமையை நாம் செய்யாவிட்டால் வேறு யார் செய்யப் போகிறார்கள் ?

இன்று பிறந்த குழந்தைக்குக் கூட சுயமரியாதை இருப்பதைப் பற்றிக் கவலைப் படுகிறது இந்த உலகம்.

ஆனால் பெற்றோர்களுக்கு மட்டும் சுயமரியாதை இல்லையா ???

அவர்கள் தங்கள் குழந்தைகளின் ஈகோக்களை வளர்த்து விட்டுக் கொண்டே இருக்க வேண்டுமா ?

இன்றைய பெரும்பாலான பெற்றோர்கள் கூறுவது இதைத்தான்... 

இந்தக் காலத்தில் எந்தக் குழந்தைகள் பெற்றோருக்குக் கீழ்படிகிறார்கள் ?

இதற்குக் காரணம் என்ன ?

இதேபோல் தான் அன்று ஒரு பார்ட்டியில் அமர்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்த போது, என் 50 வயது நண்பர் தன் கார் சாவியை மறந்து போய்க் காரிலேயே விட்டு விட்டு வந்து விட்டதால் தன் டீன் ஏஜ் பெண்ணை எடுத்துக் கொண்டு வரப் பணித்தார்.

அவள் நான் என்ன உனக்கு வேலைக்காரியா ?

நீயே போய் எடுத்துக் கொள் என்றாள்.

அவரும் சிரித்துக் கொண்டே இல்லை மா நான் தான் உனக்கு வாழ்நாள் முழுவதும் சேவகன் என்று கூறிக் கொண்டே போய் கார் சாவியை எடுத்துக் கொண்டு வந்தார்.

இதுவே இன்று சமுதாயத்தில் நடக்கிறது.

இதற்குக் காரணம் என்ன ?

நாம் நமது குழந்தைகளுக்கு தன்னம்பிக்கையைப் பற்றியும், சுயமரியாதையைப் பற்றியும் கற்றுக் கொடுக்க விரும்பினால் முதலில் இதைக் கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும்.

அவர்கள் வாழ்க்கையில் எவ்வளவு பணக்காரர்களாகவும்,  புகழ் பெற்றவர்களாகவும் இருந்தாலும்... 

அவர்களுடைய பெற்றோர்கள் என்றும் பெற்றோர்கள் தான் !!! 

அவர்கள் என்றுமே, அவர்கள் பெற்றோருக்கு சமமாக மாட்டார்கள்.

பெற்றோருக்கு நான் சொல்ல விரும்புவது இது தான்.

நீங்கள் உங்கள் குழந்தைகளை நண்பர்களாக நடத்தாதீர்கள்... 

அவர்களுக்கு வாழ்க்கையில் ஆயிரம் நண்பர்கள் கிடைக்கலாம்.

ஆனால் பெற்றோர்கள் நீங்கள் மட்டுமே !!! 

அதனால் அவர்களை நீங்கள் வளர்ப்பதற்கு விதிமுறைகளை வகுப்பதற்கும், அந்த விதிமுறைகளை அவர்கள் மதிப்பதற்கும், அவர்களைக் கட்டாயப் படுத்துவதற்கு ஒரு போதும் அஞ்சாதீர்கள்...!!!

பகிர்வு :- INFOSYS - திரு.நாராயண மூர்த்தி.

நன்றி

பகிர்வு பதிவு

கத்தி மேல் நடக்கும் ஆசிரியர்கள்...

இன்றைய சூழலில் ஆசிரியர் பணி என்பது கத்தி மேல் நடப்பது போலாகிவிட்டது. ஆகிவிட்டது என்பதை விட ஆக்கிவிட்டார்கள் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். 

வீட்டில் கொடுக்கப்படும் அளவுக்கதிகமான சுதந்திரமும் செல்லமும் தான் வெளி இடங்களிலும் பள்ளியிலும் தொடர்கிறது. இந்த பருவத்தில் குழந்தைகளுக்கு நல்லதை விட தீயதே எளிதில் கிடைக்கின்றது.

உதாரணமாக சமூக வலைதளங்களில் பாடம் சார்ந்த வீடியோக்களை விட ரீல்ஸ் என்ற பெயரில் சில தருதலைகள் செய்யும் மோசமான செயல்தான் குழந்தைகளை எளிதில் சென்றடைகிறது. அப்படி அதை பார்க்கும் மாணவர்கள் தாமும் அதைப்போல் செய்ய வேண்டும் என்று விரும்புகின்றனர். இது இந்த பருவத்தின் இயல்பு தான். 

அதை நல்வழியில் மடைமாற்றும் இடம் தான் பள்ளிக்கூடங்கள். எது சரி எது தவறு என்று மாணவர்களுக்கு புரியவைப்பதே இன்றைய சூழலில் ஆசிரியர்களின் முதன்மை பணியாக உள்ளது. ஆனால் வகுப்பறை சூழலோ ஆன்லைன் பதிவேடுகளுடனே கடந்து போகவைக்கின்றது.

எதற்கெடுத்தாலும் உணர்ச்சிவசப்படும் மாணவர்களால் நாளை எந்த பிரச்சனையை எதிர்க்கொள்ள முடியும். சிறு தோல்வியை தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை, கண்டிப்பை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை, ஆசிரியர்களும் கேட்கமுடியவில்லை, ஏன் பெற்றோர்களாலே முடியவில்லை. அப்படி எனில் அவர்களுக்கு யார்தான் எடுத்துக்கூறுவது.

தற்போது அரசுப்பள்ளிகள் அனைத்தும் அளப்பரிய அளவில் உயர்ந்த இடத்தை நோக்கிச்சென்றுகொண்டு இருக்கின்றன. வண்ணம் பார்த்து ஆண்டுகள் பல ஆன பள்ளிகள் அனைத்தும் இன்று வண்ணமயமாக ஜொலித்துக்கொண்டு இருக்கின்றன.

செல்போன் சிக்னலே வராத ஊரில் உள்ள பள்ளிகளில் கூட 24-மணி நேர இணைய வசதியுடன் கூடிய ஸ்மார்ட் வகுப்பறைகள் உள்ளன. வாசிப்பை ஊக்குவிக்க அட்டகாசமான நூலகங்கள் உள்ளன. வறுமையால் கல்வி தடைபடாமல் இருக்க அரசின் எண்ணற்ற நலத்திட்டங்கள் இருக்கின்றன.

இப்படி அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம் அரசுப்பள்ளிகளின் வளர்ச்சியையும் பெருமையையும். இப்படியான சூழலில் தான் இப்போது தொடர்ச்சியாக இதுபோன்று அரசுப்பள்ளிகளை பற்றியும் அரசுப்பள்ளி ஆசிரியர்கள் மாணவர்களை பற்றியும் எதிர்மறையான செய்திகள் வந்துகொண்டு மக்கள் மனதில் கலக்கத்தை உண்டாக்கிக்கொண்டு இருக்கின்றன.

ஆசிரியர் மாணவர் உறவு எங்கு வலுவாக சிறப்பாக உள்ளதோ அங்கு கற்றல் கற்பித்தலும் சிறப்பாக இருக்கும். ஆனால் இன்று அந்த உறவோ ஏதோ எதிரியை பார்ப்பது போல் ஆக்கிவிட்டது இன்றைய காலச்சூழல். ஒரு பள்ளியில் தான் எத்தனை பிரச்சனைகள், சாதிப்பிரச்சனை, மதப்பிரச்சனை, ஏற்றத்தாழ்வு, என்று சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். இத்தனையையும் அங்கு பணிபுரியும் ஆசிரியர்களால் மட்டும் மாற்ற முடியும் என்று எண்ணினால் அதைவிட மிகப்பெரிய முட்டாள்தனம் எதுவும் இல்லை.

ஆசிரியர்களும் கற்பித்தல் என்பது வகுப்பறையோடு முடிந்துவிட்டது என்று எண்ணுகிறோம். அது தவறு. கற்பித்தல் என்பது வகுப்பறையை தாண்டி அந்த மாணவனை பற்றி முழுமையாக கற்றுக்கொள்வதில் தொடங்குகின்றது. எத்தனை ஆசிரியர்கள் ஒவ்வொரு மாணவரின் பெற்றோர்களுடன் உரையாடுகிறோம். மிக மிக குறைவே. 

ஒரு குழந்தையின் வளர்ச்சியில் பெற்றோர், ஆசிரியர், சமுதாயம் இந்த மூன்றும் சேர்ந்து தான் இருக்க வேண்டும். ஆனால் இன்று அனைத்தும் ஆசிரியர்கள் தலையில் சுமத்தப்பட்டுவிட்டது. 

இதுபோல பிரச்சனைகளை நாம் அனைவரும் எளிதில் கடந்து சென்றுவிடுகிறோம். ஆனால் அரசுப்பள்ளிகளையே நம்பி இருக்கும் பெற்றோர்களின் மனநிலையில் இருந்தும், எப்படியாவது தன்னிடம் படிக்கும் மாணவன் உயர்ந்த இடத்திற்கு வந்துவிட மாட்டானா என நினைக்கும் ஆசிரியர்கள் இடத்தில் இருந்தும் பார்த்தால் தான் அந்த வலியும் வேதனையும் புரியும்.

தயவு செய்து அரசும் சமூகமும் மீண்டும் மீண்டும் ஒட்டுமொத்த செயல்களையும் ஆசிரியகள் மேல்மட்டும் சுமத்தி தற்காலிக தீர்வை தருவதை விட்டு இதற்கு நிரத்தர முற்றுப்புள்ளியை வைத்து மீண்டும் இதுபோல் எங்கும் நடக்காதவாறு மிகச்சிறந்த செயல்திட்டத்தை விரைவில் கொண்டுவர வேண்டும் என்பதே எங்களின் வேண்டுகோள்.

ஞா.செல்வகுமார் இ.நி.ஆசிரியர் 

அரசுப்பள்ளி மாணவன். அரசுப்பள்ளி ஆசிரியர்.

ஊ.ஒ.தொ.பள்ளி திருப்புட்குழி காஞ்சிபுரம் ஒன்றியம்.

நன்றி

பகிர்வு பதிவு